İlknur çalık
@Kitapsever10
95 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·150 syf.·
2022 19. kitabı
Orhan Kemal bu kitabında Çukurova bölgesinde yaşayan halkın mücadelesini ele almış.yaşı ne olursa olsun çalışmak zorunda olan ve çok zor şartlar altında çalışan insanların hayat hikayesini okumak çok üzücü malesef..Cemile adlı karakterimizin 14 15 yaşında babası ve abisiyle yaşarken hem zorlu fabrika hayatını hem de aşk hikayesini görüyoruz..O dönemlerde yaşı büyük olan erkeklerin genç kızlara olan ilgisi çok net anlatılmış ve böyle bir olay Cemile’nin de başına geliyor…genel olarak zorlu bir hayat ve insanların mücadelesi hikaye haline gelmiş..ben beğenerek okudum…
Puan vermedi·158 syf.·
2022 17. kitabı
Yine bir Anadolu kasabasında geçen Yaşar Kemal romanını beğenerek okudum..olayın özünde çeltik eken ağaların zenginliği,hükmedişi ve biz kanunu kendimiz yazarız demesi var ve malesef güçlü olanın kazandığı dünyayı anlatmış gözümüzün önüne gerçekler sunulmuş..Ağalar her istediği yere çeltik ekmek istiyor ve köylü de bundan rahatsız çünkü sıtmadan ölen o kadar çok kişi var ki…dediğim gibi ağalar kimseyi dinlemeyip kendi kanunlarını kendileri yazıyor ve başa gelen kaymakam da eğer onlara uymaz karşı gelirse bi yolunu bulup kaçırıyorlar onu ve kitabın adının gediği yer olan teneke çalarak yapıyorlar bunu..35 senede 43 kaymakamı kaçırdılar bu şekilde ve son gelen aslında çok uğraştı direndi ama malesef başaramadı onu da teneke çalarak ve hatta tayininin ücra köşelere çıkmasını da başararak kovdular…kitap bir bölümü hikaye diğer bölümü oyun olan 2 bölümden oluşuyor aslında 2 bölüm de aynı ama oyun kısmında daha detay var…en çok üzüldüğüm yine haklı olanın davasını asla kazanamaması ve güçlü planın hep benim diyerek istediğini yaşaması…umarım bunun değiştiği daha güzel günler olur,herkese keyifli okumalar dilerim…
Puan vermedi·224 syf.·
2022 16. kitabı
Biz öğretmenler ve bu sistemin bizi nereye getirdiğini pardon nereye götürdüğünü görmek isteyen herkese büyük bir tavsiyemdir bu kitap…
Kitaptan çok dikkatimi çeken bir alıntıyı paylaşarak başlamak istiyorum:olimpiyatlardan tanıdığımız Mete Gazoz’un babası şöyle bir cümle kurmuş:”her sporcunun hayali olimpiyatlara gitmek ve madalya almaktır,bana nasip olmadı.”bu ben yapamadım çocuğum yapsın,ben kazanamadım çocuğum kazansın anlayışı kültürel kodlarımızda var….ne kadar üzücü değil mi bu cümle tabiki Mete istediği için başardı ama demem o ki aileler çocuklarımızın yerine ne olması ve ne yapılması gerektiğine karar veriyor…Ve çocuklarımızın istediği tek şey görülmek,sevilmek,değer görmek,farkedilmek..inanın o zaman çok daha başarılı çocuklarımız olacak…
Ah çocuklar ahhh hangi yaşta hangi kademede olursa olsunlar herzaman aileler,öğretmenler ve çevre ne isterse oraya çekilip ona göre yönlendiriliyor…bu o kadar acı bir durum ki !!sistem değişti hadi buna göre çalışın ,baraj kalktı buna göre sınava çalışın,pandemi geldi bu sisteme ayak uydurun..o küçücük hayatlarına nasıl bir yük yüklüyoruz malesef kimse bunun farkında değil ki olsakta elimizden gelenler öyle sınırlı ki..yeni nesil sorularımız var birde çocuğun çok sevdiği matematik dersinden soğutan,sınavda çözmesi gereken paragraflar yüzünden kitap okumaktan ayıran..Müjdat hocanın verdiği örnekler var sorularla ilgili ve çocuğa hiçbir bilgi öğretmiyor bu sorular diyor sadece bir seçeneği seçmek zorunda olduğunu biliyor okadar..ve bizler değersiz,herkesin istediği gibi yönettiği öğretmenler öyle bir noktadayız ki kurtarmak istediğimiz milyonlarca yürek var heyecanla bu sistemden kurtulmak için koşan..dilerim hepsine olmasa da bir kısmına destek olur ve gözlerindeki ışıltıyı,hayatlarındaki çocukluğu geri getirebiliriz
Reklam