Sen de mi buradasın, Boka?
Boka yatağa iyice yaklaştı:
Buradayım!
Burada kal, yanımda, olur mu?
Evet kalırım!
Sonuna kadar, ölünceye kadar da kalır mısın?
Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu: Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.
*SPOILER İÇERİR*
"Adımı küçük harflerle yazdılar... Benim dürüst, onurlu adımı küçük harflerle yazdılar..."
Bir grup arkadaşın arsa adı verdikleri araziyi vatan savunur gibi savunup kendi aralarında askeri delegasyonla savaşmalarını konu ediniyor kitap. İhanet, sevgi, saygı, hüzün, dostluk gibi pek çok konuyu ele alıyor. Okuması bi tık ağırdı maalesef, okurken de çocukluğum geldi zaman zaman hatrıma. Yazarın hayal üzerine gayet güzel işlenmişti o ortam. Nermescenk karakterine de üzüldüm içlerinden en onurlusu o idi gerçek bir yüzbaşı gibi. Ah Nemescenk bu rütbeyi sana çok gördüler zamanında...
Gelelim düşman Feri Ats'a, bi düşmana göre fena karakter değildi bence. Çocuk kitapları dönemi açısından da gayet iyiydi. Sadece olay örgüsü biraz daha heyecanlı tutabilirdi çünkü fikrimce pek akmadı kitap. Nemescenkin terzi babasınında oğlu öldüğu vakit hıçkırıklarının müşterisinin kıyafetine gelmemesi için direndiği sahne bence en üzücü sahneydi.