Filiz Genç İpek
@Kitapsever57
17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
Sence kadın Kutsal Kitap anlatımında erkekten ayrı değil, erkeğin ta kendisi midir? Evet, dedim, Havva, Adem'in dışında olamaz, olmayı bilemez, olmak için maddeye sahip değildir. Onun şerri ve onun hayrı Adem'e göre şer ve hayırdır. Havva kadın Ademdir. Ve ilahi işlem öylesine başarılı olmuştur ki, Havva bile kendi olarak, ne olduğunu bilemez, hatları oldukça bükülgendir, kendine ait bir dile sahip değildir, kendi ruhu ve mantığı yoktur, hiçlikmiş gibi çözünüp dağılabilir.
Korkunç bir durum bu, yorumunu yaptı Nino ve ben pek gergin olarak gözümün ucuyla acaba benimle dalga mı geçiyor diye baktım ona. Hayır, dalga geçmiyordu.
Parayı hiç değeri yokmuş gibi kullanıyordu. Nino'nun parasını harcamadığından emindim. Babası ve dedesi avukattı, annesi bankacı bir aileden geliyordu. Onların kentsoylu zenginliğiyle Solara ailesinin zenginliği arasında nasıl bir fark var diye düşündüm. Para, yüksek maaşlara ve bereketli ücretler haline gelene kadar hangi gizli dehlizlerde dolaşıyor diye ge çirdim içimden. Mahallenin, kaçak malları taşıyarak, parktaki ağaçları keserek, inşaatlarda çalışarak yevmiyelerini kazanan çocuklarını hatırladım. Hayatta kalabilmek için küçücükten beri üç kuruşa
razı olan Antonio'yu, Pasquale'yi, Enzo'yu düşündüm. Mühendisler, mimarlar, avukatlar, bankacılar bambaşka kişilerdi ama onların parası da binlerce süzgeçten geçerek aynı düzenbazlıklardan, aynı kıyımlardan geliyordu; bir-iki kırıntı babamın eline bahşiş olarak düşmüş, o da beni okutmak için bundan yararlanmıştı. Peki o halde kirli paranın temiz para ya da tersi olmak için aştığı eşik hangisiydi? Eleonora'nın o sıcak Floransa gününde düşünmeden harcadığı para ne kadar temizdi; şimdi evime götürmekte olduğum armağanlarım için yazdığı çekler, Michele'nin Lila'nın maaşı için yazdığı çeklerden ne kadar fark lıydı?
Telefonu kapatmadı, soluğunu duyuyordum. "Elena."
"Evet."
"Lina, çocukken ikimizin de gözünü kamaştırdı." Derin bir rahatsızlık hissettim.
"Ne anlamda?"
"Sadece sana ait olan yetenekleri hep ona yükledin." “Ya sen?” "Ben daha kötüsünü yaptım. Sende gördüklerimi sonradan onda bulduğumu sandım.
"Zekayı çarçur etmek. Kadınların enerjilerini ev ve çocuk
bakımıyla boğmayı doğal bulan bir toplum kendi kendinin düşmanıdır ve bunu fark etmez."
…ben Sinyora Airota, Elena Airota suskunca kabullenmenin hüznünü taşıyan ama gene de görümcesinin zoruyla ve bezginlikle mücadele adına neredeyse gizlice kadının erkek tarafından icadını modern ve antik dünyayı karıştıra karıştıra çalışmaya koyulmuş bir kadındım. Bunu bir hedefim olmaksızın, sadece Mariarosa'ya, kayınvalideme ve bazı tanıdıklara çalışıyorum demek için yapıyordum.
İşte bu eşelenmem dahilinde Kutsal Kitap'ın birinci ve ikinci yaradılış metninden Defoe-Flanders'e, Flaubert-Bovary'ye, Tolstoy-Karenina'ya, La Derniere Mode'a, Rose Selavy'ye ve hatta çok daha ötesine uzanırken gerçekleri ortaya çıkarma heyecanına kapılmıştım. Yavaş yavaş kendimi biraz mutlu hissetmeye başladım. Dört bir yanda erkeklerin yarattığı kadın robotları keşfediyordum. Bize ait hiçbir şey yoktu, ayaklanan tek tük örnek, hemen onların yaratımına malzeme oluyordu. Pietro işte, Dede okuldayken, Elsa yazı masamın bir-iki adım ötesinde oynarken ve ben kendimi kelimeler arasında ve kelimeler içinde kazı yaparken nihayet biraz canlı hissettiğimde bazen ortaokula, liseye kabul sınavlarına birlikte girseydik, üniversite sınavlarına kadar dirsek dirseğe uyum içinde çalışsaydık, entelektüel enerjimizi bir araya getirerek birbirimizi anlamanın ve hayal gücünün hazzını tadabilseydik, benim ve Lila'nın nasıl bir hayatımız olurdu diye derin düşüncelere dalıyordum.