"Hadi gel geri dönelim," dedi kendine gelmiş gibi başını sallayarak. "Ben iyiyim. O ikisini bir daha yalnız bırakmamalıydım."
"Bence bir dakikaya daha ihtiyacın var," dedim. "Ve bence bunu kullanmalısın çünkü arabaya döndüğünde sana güvenen ve desteğine ihtiyaç duyan insanlarla olacaksın."
Camı sonuna kadar indirip, dirseklerimi koyarak yüzüm iki elimin arasında dışarı bakmaya başladım. Sabah havası, günün ilk ışınlarıyla ılınmıştı. Yabani ağaçların hemen tepesinde, masmavi bir gökyüzünden başka hiçbir şey yoktu.