Ben kaybolmanın erdemlerine inanan birisiyim. Göz önünden çekilmenin, sessizliğe bürünmenin, dünyayı biraz da bir kovuğa yerleşip oradan seyreylemenin insanı geliştirdiğine inanıyorum.
Ötekine kendimi açabildiğim için, benden farklı olanın hikâyesini dinleyebildiğim için, kendi hikâyemi tutarlı bir biçimde oluşturmaya çalıştığım için, uçuşan anılar arasında bir ip cambazının hüneriyle yürüyebildiğim için, dünyayı bulduğumdan daha güzel bırakabileceğime dair bir inanç taşıdığım için, yaşamak bir buluşma olduğu için; 'Hayatı seviyorum.