yeliz Ataoğlu
@Kitapseverbirtembel
Beden Eğitimi ve Spor Akademisi mezunu
Trabzon
Trabzon, 21 Kasım
314 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Lizbon’a Gece Treni, Pascal Mercier tarafından yazılmış, insanın kendi hayatını sorgulamasını anlatıyor. Kitap, Bern’de sakin ve rutin bir hayat yaşayan Latince öğretmeni Raimund Gregorius’un bir gün köprüde karşılaştığı gizemli bir kadınla başlıyor. Bu karşılaşma onun hayatında bir kırılma noktası oluyor. Ardından eline Amadeu de Prado’ya ait bir kitap geçiyor ve bu kitap Gregorius’u derinden etkiliyor. Hiç plan yapmadan, aniden her şeyi bırakıp Lizbon’a gidiyor. Orada Prado’nun hayatını araştırmaya başlıyor, onun geçmişini, düşüncelerini ve yaşadıklarını öğrenmeye çalışıyor. Bu süreçte aslında kendi hayatını da sorguluyor; kaçırdığı fırsatları, seçimlerini ve gerçekten nasıl bir insan olmak istediğini düşünmeye başlıyor. Kitap boyunca hem Gregorius’un yolculuğu hem de Prado’nun hikayesi iç içe ilerliyor ve geçmişle bugün arasında gidip gelen bir anlatım ortaya çıkıyor.
Kitabın dili genel olarak sade ama yer yer düşündüren ve yavaşlatan bir yapıda ilerliyor. Okurken sadece olayları takip etmiyorsun, aynı zamanda durup bazı cümleleri düşünmek istiyorsun. Bu yüzden çok hızlı okunan bir kitap değil ama okudukça insanın içine işliyor. Özellikle hayatı, seçimleri ve “başka bir hayat mümkün müydü?” sorusunu merak edenler için oldukça etkileyici bir okuma sunuyor. Çok aksiyon arayanlar için ağır gelebilir ama daha çok düşünmek ve farklı bakış açıları görmek isteyenler için kesinlikle okunmaya değer bir kitap.
yeliz Ataoğlu isimli okura yanıt verildi
yeliz Ataoğlu
İLHAN AVCI teşekkür ederimReklam
Lizbon’a Gece Treni, Pascal Mercier tarafından yazılmış, insanın kendi hayatını sorgulamasını anlatıyor. Kitap, Bern’de sakin ve rutin bir hayat yaşayan Latince öğretmeni Raimund Gregorius’un bir gün köprüde karşılaştığı gizemli bir kadınla başlıyor. Bu karşılaşma onun hayatında bir kırılma noktası oluyor. Ardından eline Amadeu de Prado’ya ait bir kitap geçiyor ve bu kitap Gregorius’u derinden etkiliyor. Hiç plan yapmadan, aniden her şeyi bırakıp Lizbon’a gidiyor. Orada Prado’nun hayatını araştırmaya başlıyor, onun geçmişini, düşüncelerini ve yaşadıklarını öğrenmeye çalışıyor. Bu süreçte aslında kendi hayatını da sorguluyor; kaçırdığı fırsatları, seçimlerini ve gerçekten nasıl bir insan olmak istediğini düşünmeye başlıyor. Kitap boyunca hem Gregorius’un yolculuğu hem de Prado’nun hikayesi iç içe ilerliyor ve geçmişle bugün arasında gidip gelen bir anlatım ortaya çıkıyor.
Kitabın dili genel olarak sade ama yer yer düşündüren ve yavaşlatan bir yapıda ilerliyor. Okurken sadece olayları takip etmiyorsun, aynı zamanda durup bazı cümleleri düşünmek istiyorsun. Bu yüzden çok hızlı okunan bir kitap değil ama okudukça insanın içine işliyor. Özellikle hayatı, seçimleri ve “başka bir hayat mümkün müydü?” sorusunu merak edenler için oldukça etkileyici bir okuma sunuyor. Çok aksiyon arayanlar için ağır gelebilir ama daha çok düşünmek ve farklı bakış açıları görmek isteyenler için kesinlikle okunmaya değer bir kitap.
yeliz Ataoğlu isimli okura yanıt verildi
yeliz Ataoğlu
İLHAN AVCI evet odasında mı ölüyordu, sokakta mı ben o ince ayrıntıyı unuttum da aklıma takıldıLizbon’a Gece Treni, Pascal Mercier tarafından yazılmış, insanın kendi hayatını sorgulamasını anlatıyor. Kitap, Bern’de sakin ve rutin bir hayat yaşayan Latince öğretmeni Raimund Gregorius’un bir gün köprüde karşılaştığı gizemli bir kadınla başlıyor. Bu karşılaşma onun hayatında bir kırılma noktası oluyor. Ardından eline Amadeu de Prado’ya ait bir kitap geçiyor ve bu kitap Gregorius’u derinden etkiliyor. Hiç plan yapmadan, aniden her şeyi bırakıp Lizbon’a gidiyor. Orada Prado’nun hayatını araştırmaya başlıyor, onun geçmişini, düşüncelerini ve yaşadıklarını öğrenmeye çalışıyor. Bu süreçte aslında kendi hayatını da sorguluyor; kaçırdığı fırsatları, seçimlerini ve gerçekten nasıl bir insan olmak istediğini düşünmeye başlıyor. Kitap boyunca hem Gregorius’un yolculuğu hem de Prado’nun hikayesi iç içe ilerliyor ve geçmişle bugün arasında gidip gelen bir anlatım ortaya çıkıyor.
Kitabın dili genel olarak sade ama yer yer düşündüren ve yavaşlatan bir yapıda ilerliyor. Okurken sadece olayları takip etmiyorsun, aynı zamanda durup bazı cümleleri düşünmek istiyorsun. Bu yüzden çok hızlı okunan bir kitap değil ama okudukça insanın içine işliyor. Özellikle hayatı, seçimleri ve “başka bir hayat mümkün müydü?” sorusunu merak edenler için oldukça etkileyici bir okuma sunuyor. Çok aksiyon arayanlar için ağır gelebilir ama daha çok düşünmek ve farklı bakış açıları görmek isteyenler için kesinlikle okunmaya değer bir kitap.
yeliz Ataoğlu
Merhaba kitapta ki amadeu de prado nerede ölüyordu?
İçselleştiren bir eser!
Bir kez okumakla anlaşılmayacak kadar derin. Her okuma ise farklı bir derinlik yaratacak kadar özgün bir eser. Hayatı sorgulatan cinsten. Dünya cetvelle ya da doğal olarak sınırlarla bölünmüş olsa da insan türü temelde aynıdır. Aynı şeyleri yaşar, üzülür ve kum tepeleri gibi benzer hayatlar yaşayarak ölürüz. Belki dil ve coğrafya farklıdır. Kültür ya da hava belki de her şey farklı fiziki olarak ama yaşam sanki az önceki benzetme gibidir(kitaptan aklımda kalan)
İnsan hayatları da kum tepeleri gibidir derdi; sürekli oluşur ve bozulur. Biz orada aynı/benzer şeyler görürüz, insan hayatı gibidir onlar da esasında. Kitaplar bu yüzden değerlidir; zira okunan her kitap en az bir hayattır, belki tecrübe belki de okuyan için terapi. Yaşamın bu kadar hızlı akması, bu kadar benzer süreçlerde geçmesi. Bize kendi hayatlarımıza tekrar bakma imkanı sunar. Öyle ki içimizde hissederiz; hayal kırıklıklarımızı, geçip giden anlarımızı. Hayat trene binmek gibidir demişti Prado bir keresinde. Hepimiz aynı trendeyiz içimiz farklı olabilir ama hepimiz için akıp giden tek bir zaman var. Bize rağmen akmaya devam eder, biz o ara ‘yaşarız’, belki!
Bende uyandırdığı, içimde hissettiğim düşünceler bunlar. Muhtemelen tekrar okuyacağım, çok beklemeden hem de. Zira yastığın hemen yanında saklanacak kitaplardan. Bolca alıntı yapılacak, tekrar tekrar okunacak.
yeliz Ataoğlu
Merhaba kitapta ki amadeu de prado nerede ölüyordu?
Çok sürükleyici bir kitaptı. Kitapta bahsi geçen kan otu dağını çok sevdim. Okuduğum her satırı kan otu dağını hissede hissede okudum. Sonu buruk bitti. Myra’ya çok üzüldüm. Keşke yakışıklı diye john odomla evlenmeseydi. Gerçekten gençken karşında ki kişiyi tanımadan yapılan evlilik büyük bir hata oluyor. Ve o hata hayatının her anını mahvediyor. Eğer Myra Cotter’la evlense çok daha güzel bir hayatı olacaktı buna eminim. Kitabın sonunda kötü adam çok pişman oldu fakat iş işten geçmişti. Olan Myra’ya oldu.
Alpertunga Türkyılmaz isimli okura yanıt verildi
yeliz Ataoğlu
Kesinlikle katılıyorum.