Cesur adam, o korkak adamcağızdır ki cesaret isteyen yerde, hele diğer insanların önünde korkuya yenilmez. Her şeyi sarsan korkuya rağmen dizlerini bükmemeyi, sesini kaybetmemeyi, ayakta kalmayı becerir. En garibi, bu kuvveti de ona karşısındakiler, yani kendisini korkutanlar verir.
Bazen bir gülümseme ya da bir öfkeyle şirinleştiğini, bazen de aynı şeylerle çirkinleştiğini biliyordu. Fakat kendisine asıl yaraşan hal, mahcupluktan gelen bir sevimli acemilikti.