“ Ne kadar inanılmazdı! İnsan seviyesizliğine, hayatını sürdürmek için duyduğu yemek ihtiyacından daha büyük bir kanıt var mıydı? Topraktan çıkarılan ve çöple verimli hale gelen bu yiyecekler hayatın özünü ve ana dayanağını oluşturabilir miydi? Düşüncelerin desteği miydi o? İdeallerin gerçek yaratıcısı? İnsanın özünün aşağılık bir çöplük olduğunun kanıtı değil miydi bu?”
Unutulmuş, tamamen silinmiş ve sona ermişti. Anıları zamanla geride kalmıştı. Eğer herhangi bir önem taşısalardı, hafızanın derin bir katmanında iz bırakmış olurlardı..