Kitapsever
@Kitapsvrrs
246 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Kapalı Çarşı
Tarihsel kurgu, benim okumaktan en çok keyif aldığım türlerden biri. Ancak bu türün bana göre en güçlü örneklerini (İhsan Oktay Anar, Kaan Murat Yanık veya Piri Lezzet gibi) okumanın getirdiği o yüksek beklenti, bazen yeni tanıştığım eserlerle aramda bir mesafe oluşturabiliyor. Maalesef Kapalı Çarşı da benim için beklentimin biraz altında kalan bir deneyim oldu.
Yazarın dönem terminolojisine hakimiyeti ve Kapalı Çarşı’nın inşa sürecini hikayeleştirme biçimi gerçekten takdire şayan. Tarihsel bilgi birikimi metnin her satırında hissediliyor.
Olay örgüsünde bazı kopukluklar hissettim. Hikayeye hizmet etmeyen, detaylar okuma motivasyonumu zaman zaman düşürdü.
Ödüllü bir eseri eleştirmekten ziyade, bu durumun tamamen benim türden beklentimle ilgili olduğunu düşünüyorum. Eğer tarihsel kurgu türüne yeni başlıyorsanız veya mekan odaklı tarih anlatılarını seviyorsanız şans verebilirsiniz. Ancak türün sıkı bir takipçisiyseniz, kurgu size biraz zayıf gelebilir.
Keyifli okumalar!
Reklam
Herkesin okuduğu ama benim okumakta nedense geç kaldığımı hissettiğim o eserle nihayet buluştum: Semerkant.
Hikaye, 1072 yılında Ömer Hayyam’ın Semerkant’ında filizlenip, 1912’de Atlas Okyanusu’nun derinliklerinde noktalanan (ya da belki de hiç bitmeyen) bir serüven. Farklı zaman dilimleri, aynı coğrafya ve değişmeyen mücadeleler...
Tarihin Üç Dev İsmi: Hayyam, Nizamülmülk, Hasan Sabbah
Hayyam’ın bilgeliği, Nizamülmülk’ün devlet adamlığı ve Hasan Sabbah’ın karanlık stratejileri çok sürükleyici anlatılmış. Tarihi olayların bu denli akıcı bir kurguyla aktarılması, okuma deneyimini bambaşka bir boyuta taşıyor.
Eğer bir tarih uzmanıysanız, kurgudaki bazı kısımlar size taraflı gelebilir. Ancak benim gibi tarihe ilgi duyan ve iyi bir hikayenin peşinden gitmeyi seven bir okursanız, Semerkant sizin için unutulmaz bir yolculuk olacaktır. Doğu’nun gizemini ve tarihin tozlu sayfalarını seven herkesin kitaplığında mutlaka bulunmalı
Ömer geldiğinde o dönemde din adamlarının en bayıldığı sorun hakkındaki tartışma çoktan başlamıştı: ‘Kâinat daha iyi yaratılabilir miydi?’
‘Evet’ diyenler, Allah’ın eserine yeterince özen göstermediğini ima ettikleri için dinsizlikle suçlanıyorlardı.
‘Hayır’ diyenler de, Yüce Yaratan’ın elinden daha iyisinin gelmeyeceğini kastettikleri için dinsizlikle suçlanıyorlardı.”
Ama aralarında hatırı sayılır bir farklılık vardı yine de: Prens, siyasette hayal kırıklığına uğramış, her türlü iktidardan yoksun kalmış birinin eseriydi. Siyasetname ise bir imparatorluk banisinin yeri doldurulmaz tecrübesinin ürünüydü.
Reklam