Kitap ve Kahve Kokusu
@Kitapveekahvee
Umut hiç bitmeyen sermayedir.
Şu anda okuduğu kitap
Bu ara birden fazla psikoloji kitabı okudum. Depresyon ile ilgili o kadar farklı bakış açıları var ki net olarak bir kural koymak mümkün değil. Toplum olarak her moral bozukluğu ve mutsuz olduğumuz dönemi depresyon dönemi olarak adlandırmak gibi bir eğilimimiz var. Fakat bazen sorun kendimize saygımızın düşük olmasından başka bir şey değilmiş ve bu düzeltmediğimiz sürece geçici bir durum da değilmiş. Bu kitap bu konuyu çok güzel işlemiş. Hangi durumda depresyon hangi durumda kendimize saygı noktasında sıkıntı yaşıyoruz çok net bir biçimde anlatılmış. Kitap sorunu tespit etme noktasında çok açıklayıcı iken çözüm önerileri noktasında çok kısır geldi bana. Eğer bana çözüm önerileri sunsun ben de uygulamalar yapayım şeklinde bir kişisel gelişim kitabı bekliyorsanız sizi tatmin edecek bir kitap değil kesinlikle. Depresyona farklı bir bakış açısı kazandırması sebebi ile bence psikolojiye ilgisi olan herkesin okuması gereken biri kitap gibi geldi bana.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Büyükleri hoş görmek lazım... Beni bitiren söz bu oldu. Tabi ki kitap hakkında makale yazılabilir... Ama bu kısma değinmek istedim açıkçası. Zira kitap hakkında harika yorumlar zaten yapılmış.
Büyük olmak küçük olmayı unutturuyor anladığım kadarıyla. Öyle ya...
Bizler küçük bir çocuğun hayal dünyasını anlamayacak kadar büyük olduk. Bütün mesele bu. Gerçekten de küçükken büyüklerin yaptığı birçok şeyi saçma bulurdum. Şimdi onları taklit ediyorum ara ara.
Büyüyorum...
Bütün mesele bu...
Teşekkürler Antoine de Saint- Exupèry...
Beni küçülttüğün için...
Ne uzun bir zaman dilimidir insan ömründe bir anlık mutluluk.
'Beyaz geceler' derin bir yalnızlıkla pençeleşmemiş insanların anlayamayacağı kadar hüzün dolu...
Yalnızlık, aşk, sonra yine bol bol yalnızlık üzerine
kaliteli bir hikaye.
Bölümlere 4 gece diye ayrılsa da toplamda 6 gecelik bir zaman diliminde geçmekte ve sabahleyinde son bulmaktadır.
Beyaz geceler ismi de malum hepiniz biliyorsunuz; petersburg'a özel bir durum. ama yine de burda şuna dikkat etmek lazım, beyaz saflığı, iyiliği, hayali temsil eder. romanda da böyledir, normalde geceler karanlık iken romanda özellikle beyaz geceler dönemi seçilmiştir. bu da dostoyevski'nin edebi gücüne bir örnektir...
Dostoyevski eserlerinin en önemli özelliklerinden biri de kahramanlarıdır. kahramanlar genellikle hayattan kendini soyutlamış tiplerdir,bu romanda da hem anlatıcı kahramanı hem de Nastenka'yı tipik Dostoyevski karakterleri diye niteleyebiliriz.
Erkek karakterleri her daim aşkına sadık karakterlerdir öyle ki başka bir erkeğe tercih edilse dahi sevdiğine toz kondurmaz, tıpkı burada kahramanın Nastenka'ya yaptığı gibi.
Gideceğini bilir Nastenka'nın. susacağını da bilir kendinin; gelince sever, çok sever... gidince... gidince de sever.
aslında sevdiği Nastenka değil, Nastenka'yı sevmeyi sevmektir...
Dostoyevski'de kadınlar ise genel itibari ile kötüdür. birçok romanına bakarsanız ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız bu da Dostoyevski'nin kendi özel hayatından gelen bir tezahür müdür derseniz olabilir derim. Nastenka da bu romanda iki yüzlü, ne istediğini bilmez bir karakterdir.
Bu romanda en çok dikkatimi çeken şey; anlatımın hem yazar tarafından yapılması (ki karakterin gerçekten yalnız olduğunu çok etkileyici bir üslupla ele alıyor), hem ilahi bakışla ele alması hem de yeri geldiğinde kız karakter
