Kitapvepiyano
@Kitapvepiyano
63 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
2 farklı cinayetten oluşan kısa ve çok akıcı bir polisiye roman. İlki yani şeytanın çırağı zanlının mektuplarından ikincisi ise avukatın gözünden anlatılmış. Ikisini de okurken nereye bağlanacağını merak ederek okudum ama ikincisi beni daha çok düşündürdüğü için daha çok sevdim diyebilirim. İki hikayenin ortak eleştirisi adalet sisteminin açıklarıydı. Beğenmediğim tek yönü okurken hissedilen kadın düşmanlığı oldu, bunun dışında sıradışı ve güzel bir kitaptı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu sene okuduklarım arasında en favori kitabım oldu. Yozo, çok içine kapanık, hayır diyemeyen, çok düşünen ve çok alıngan tabiatlı olsa da kendi deyimiyle yaptığı 'şaklabanlıklar' yüzünden anlaşılamayan birisi. Bu anlaşılamamanın zamanla onu toplumdan koparışına, Yozo'nun yavaş yavaş 'insanlığını yitirmesine' şahit oldum. Okuduklarımı yazdığım defterime bazen sayfanın yarısını bile not aldım. Kendimden parçalar bulduğum, bazen 1 cümlede uzun uzun düşündüğüm oldu. İyi ki okumuşum.
Ayrıca yarı otobiyografik olması da çok ilgimi çekti. Ileride yazardan daha fazla okumak istiyorum.
Yazar, 8-9 yaşlarında Kafkasya'dan esir olarak getirilen Dilber karakterinin yaşadıkları üzerinden o dönem hala devam eden esir ticaretini eleştiriyor. Esirlere karşı insanların tutumunun yanında, o dönem insanların yaşayışları ve evliliğe bakış açıları gibi konulara da yer vermiş. Dili çok akıcıydı. Sıkılmadan, severek okuduğum bir kitap oldu.
Işık ve Gölge, 8 bölümden oluşuyor. Ilk bölüm sanat tarihinde ışık ve gölgenin kullanılışını anlatıyor. Ben bu bölümü çok keyif alarak okudum. Sonraki 2 bölüm genel ilkeler, hacimlendirme ve tonlama alıştırmalarıyla ilgiliydi. Bu bölümlerde anlatılanlara aşina olduğum için biraz sıkıldım. Diğer 4 bölüm ise yeni şeyler öğrendiğim ve keyif alarak okuduğum bölümlerdi. Konuları gölge perspektifi, gölgelerin rengi, genel ilkelerin uygulanışı, kontrast ve atmosferin resme yansıtılışıydı. Son olarak da 2 çizim örneğiyle anlattıklarını pekiştiriyor.
Daha önce yazarın 'Öksüzlüğümüz' kitabını okumuştum ama pek sevememiştim. Her iki kitapta da karakterlerle empati kuramıyorum, bir türlü ısınamıyorum karakterlere ama bu kitapta konusu itibariyle insanı düşündüren çok fazla yer vardı. Sürekli 'neden karşı çıkmıyorlar, neden bir şey yapmıyorlar?' diye düşünmekten kendimi alamadım. Ama sonra biz çok mu farklı yaşıyoruz diye düşündüm. Ayrıca insanların bu kadar bencil oluşu, bilimin ve deneylerin bizi nereye götüreceği endişesinin güzel bir biçimde işlendiğini düşünüyorum. Okurken ve bittikten sonra da kitabın o boğucu ve kasvetli duygusu kaybolmadı. Beni derinden etkileyen, sarsan bir kitap oldu. Düşündürdüğü konular da çok değerliydi benim için. Okumayanlara pes etmeden okumalarını tavsiye ederim.
