İnsan tecrübe kazandıkça bir bakıma kazançlı çıkıyor; insan o sabırsız özlem duygusunun verdiği o tatlı iç gıcıklanmasını kaybediyor, ama o dakikayı gerçekten güzelleştirebilecek bir tavır kazanıyor.
Yaşamları dağılmış, parçalanmış değildir, ama kendilerine doğru bükülmüştür; başkalarında kaybettikleri kendilerini kendi içlerinde beyhude arar dururlar.