"Her şey öyle profesyonelceydi ki insan büyülenmiş gibi bakakalıyordu. Makinalarla, uygulamalı matematikle domuz eti üretiliyordu. Buna rağmen gerçekçi olanlar domuzları düşünmeden edemiyordu; karşı koyuşları gayet insaniydi; buna fazlasıyla hakları vardı! Bunu hak edecek hiçbir şey yapmamışlardı; bu durum yapılan haksızlığa bir de aşağılanmayı ekliyordu çünkü burada yapılan iş özür dilermiş gibi bile yapmadan, tek bir gözyaşı dökmeden, saygısızca, soğukkanlılıkla, duygusuzca, onları bacaklarından asmaktı. Ziyaretçiler arasında ağlayanlar vardı tabii; ama ziyaretçiler olsun olmasın, bu ölüm makinası işlemeye devam edecekti."