Kıvırcıx
@Kivircix
Hell is empty, And all the devils are here.
ÖLMEDEN ÖNCE OKUNACAKLARDA BUGÜN
Öncelikle kahramanımız major depresyon yaşıyor, hatta kronikleşmiş diye düşündüm. Eserin yazım şekli, hikaye anlatımı mükemmel. Özellikle hapishane hayatı, papazla diyaloglar o kadar gerçekçi ki, kendinizi kahramanın yerinde göre bilirsiniz. Eserin kuliminasyon noktası benim için mahkeme salonunda kahramanın onu asla dikkate almayan insanlar, ondan bağımsız gelişen olaylar eşiğinde ağlamak istemesiydi. O an bir anlık kendimi gerçekten tesadüfen suçlu olmuş ve diğer herkesin gözünde seri katillerle bir tutulan insanları düşünürken buldum. Benim de önyargılarım varmış, bu eser bana o ön yargıyı gösterdi. Final sahnesi başlı başına bir başyapıt. Asla ne eksik, ne de fazla istemezdim, genelde sonunda öldü mü kaldı mı diye merak eder insan, ama burda sanki tam da böyle olmalıymış gibi geldi. Eseri tek bir cümleyle ifade edecek olsam - bir insanı öldürmekten hüküm giymiş ama annesinin cenazesinde ağlamadığı için ölüme mahkum edilmiş hayattan zevk almayan ama yinede ona tutunan bir insan. Yani insanlar sizi kanunun hükmü gereği değil de "ahlaken" yargılamayı her zaman üstün tutar.
Tekrar okur muyum? - şimdiki psikolojik sorunlarımdan dolayı herhalde hayır. Çünkü özellikle ilk bölüm annesinin ölümü, ruhsal bunalımlar benim psikolojimi tetikledi. Ama mutlaka tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Her şey tamam olsun, kendimi pek yalnız hissetmeyeyim diye, benim için artık, idam günümde bir sürü seyirci bulunmasını ve beni nefret çığlıklarıyla karşılamalarını dilemekten başka bir şey kalmıyordu.
Ölümümden sonra insanların artık benimle hiçbir alışverişi kalmıyordu. Hatta bunun düşünmenin bile acı olduğunu söyleyemezdim. Aslında, insanın eninde sonunda alışmayacağı hiçbir düşünce yoktur.
Değil mi ki insan ölecekti, öyleyse bunun ne zaman ve nasıl olacağı pek önemli değildi.