"Diz çök!"diye bağırdı İrem."Geri dön ve diz çok pezevenk!"
Pezevenk yorumuyla ağzım beş karış açık, baktım İrem'e."Ne var?"dedi."Hep kalabalıkta birine pezevenk diye bağırmak istemişimdir."
"Özür dilerim."
"Ne için?"
"Bana kırgın olduğunu biliyorum."
"Ne için?"diye sordum tekrardan.
"Her şey için."
"Ben sana kırgın değilim ki," diye mırıldandım, kendimle dalga geçer gibi gülerken. Sonra o gülüş soldu. "Ben sana paramparçayım."