Elips
@Koanda
8/10
2023 2. kitabı
Reklam
“Çok tatlıydı… ama en tatlısı sendin…”
Dune serisinin ikinci kitabı olan Dune Mesihi’ni dün gece bitirdim. Özellikle son 100 sayfası o kadar hızlı aktı ki elimden bir türlü bırakamadım. Derslerimin yoğunluğundan dolayı elime pek kitap alamadığım dönemler olduğundan hikayeyi kafamda kaybetmeden bitirmek istedim. Umarım ilerleyen zamanlarda oluşan yoğunluklara rağmen kitap okuma alışkanlığımın da devam etmesini sağlayacağım.
Gelelim şimdi kitaba. Daha önce hiç inceleme yazmadım, bu yüzden doğaçlama bir fikir paylaşımı olacak bu yazdıklarım. İlk kitaba nazaran aksiyonu azdı evet, yazarın direkt olarak Paul’ün iç dünyasını anlattığı çok yer vardı. Oluşturulan uygarlığın ilerlemesinden çok, belirli yeniliklerin çoktan yapılmış olduğunu ve insanların buna nasıl adapte olduğunu gördük bu kitapta. Paul sürekli içinde savaş verdi, öyle ki bir yerde çıkış yolu aramaya çalışırken kendimi devamlı onun yerine koyup karamsarlığa düştüm. Halkının iyiliği için doğru olduğunu düşündüğü yoldan gidiyor fakat bir Tanrı, bir kurtarıcı olarak görüldüğü şu anki konumundan bıkmış, çoğu zaman Chani sayesinde kendini dengeliyor ve düzgün düşünce haline tekrar giriyor. İkisinin ilişkisi üzerinde durulmasa da küçük anlarında midemde kelebek oluşmasına engel olamadım.
Paul’ün kız kardeşi olan Alya ise ergenlik çağına erişmiş bir kız olarak çıkıyor karşımıza. Çok kararlı, hiçbir şeyden korkmayan bir karakter olduğu sürekli vurgulanıyor. Haliyle sınırlarını zorlamayı seven bir kız. Abisi Paul’ün kafasından geçenleri paylaştığından ona karşı empati yeteneği de çok yüksek. İlişkileri karmaşık gibi görünse de birbirlerine çok bağlılar.
Eğer bu seriye merakınız varsa kesinlikle alın okuyun derim, bazıları ilk kitaba göre sönük bulabilir fakat bence tüm taşların yerine oturduğu ve işlerin daha da
“En büyük hükümdar ile en değersiz köle aynı sorunu paylaşır. Bu sorunu çözmek için bilgeler, mentatlar tutmak bile işe yaramaz. Yanıtlara ulaşmak için ne tahkikat yapabilir ne de şahitler çağırabilirsin. Bu yarayı hiçbir hizmetkâr ya da mürit saramaz. Yaranı ya kendin sararsın ya da herkes görsün diye öylece bırakırsın ve kanamaya devam eder.”
