"Şu an yaşıyorum ve önemli olan bu. Hayat geçici. Her zaman, herkes için. Benim işim, ölene kadar yaşamak. Benim işim bedenimle barışmak, onu her şeyiyle sevmek. Böylelikle, temelim sabit olduğunda, elimi güçlü ve cömert bir biçimde uzatabilirim."
Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Yeter ki bir çağır beni çiçeklendirdiğin yerden
Gemileri yaksalar da geleceğim sana
On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Sevgi ve kıskançlık duyguları arasındaki ilişkiyi açıklayarak, sevginin çokluğu ile kıskançlık arasında doğru orantı olduğunu belirtir. Ona göre sevgi, insanı diğer varlıklardan ayıran en önemli özelliktir. Beş derecesi vardır: Birincisi, istihsandır: Bakanın baktığını veya onun ahlakını güzel görmesidir. Yani burada güzelleştirme isteği insanın başkasını sevmesindeki sebeptir. İkincisi, hayranlıktır. Üçüncüsü, sevilenin yokluğunda hüzün duyma anlamına gelen ülfettir. Dördüncüsü keleftir. Bu aşamada, sevenin zihni sevdiği ile meşgul olur. Beşincisi, Şeğaf: Bu derecede ise seven yemeden içmeden kesilir. Bu durum, kişiyi ölüme kadar götüren vesveselerle kendisini gösteren ruhsal hastalıklara da sebep olabilir.