Aşk gibi derin, karşılıklı bir ilişkide bile iki tarafın ortak bir şey olarak gördüğünün, yaşadığının farklı olduğunu anlatır Marcel Proust. İlişkinin iyi yaşanması, ilişkimizi tek başımıza da yaşadığımızın idraki ile mümkündür ancak.
Çocuğa zarar veren, ona dürüstçe "Benim atlatamadığım bir acım var," demeniz, bu durumunuzdan çocuğa soğukkanlı olarak bahsetmeniz değildir. Çocuğa zarar veren, atlatamadığınız acınızı atlamadığınızı, çocuğun yanında bizzat yaşayarak göstermenizdir.
Başkaları, çocuğu, anne-babanın çocuğu tanıttığı şekliyle görür. Daha önemlisi, çocuk da kendisini anne-babasının onu gördüğü şekilde görür. Terapi çoğu kez, kendimiz hakkındaki olumsuz his ve düşüncelerin aslında anne-babamızın bizim hakkımızdaki olumsuz his ve düşünceleri olduğunu keşfetmektir; bu keşif, görünmez prangalarımızı çıkarmamıza yardımcı olur. Çocuğumuzun yetişkinlik hayatındaki mutluluğu, çocukken onu nasıl gördüğümüz, ona ne derece güvendiğimiz gibi şeylerle derinden ilintilidir.
Hepimizin içinde bir anne, baba ve çocuk bulunduğundan söz etmiştim. İç sesimizin sertleşmesi, içimizdeki annenin ve içimizdeki babanın sesinin sertleşmesidir ve bu durumda içimizdeki çocuk küçük, zayıf, çaresiz kalır. Güçlü psikoloji, içimizdeki çocuğun güçlü olduğu psikolojidir.