Metin Yılmaz
@Korgun
Okur,yazar,çizer,düşünür,konuşur,yürür...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sezai Karakoç sekiz bölümlük “Çeşmeler” şiirinde çeşmeleri “eski zaman kartvizitleri” olarak tanımlar. Geçmişin medeniyet birikimini temsil eden ve “eski zamanın kartvizitleri” gibi kendilerini hatırlatan çeşmelere turistik ya da işlevsel bir bakışla değil tarih algısıyla yaklaşır şair. Çeşmelerin uyumsuz kaldığı modern zamanla, kendi ruhu arasında bir paralellik kurar. “Ölümsüz bir uygarlığın, ölümsüz kitabeleri” ve “sonsuz mezar taşları”diye ağıt yakar. Çeşmeleri su ögesi etrafında maddi ve manevi arınmanın ve arıtmanın sembolü olarak gören Karakoç, modern mimariye yenik düşen çeşmelerin yazgısını “eski zamanların durmuş saatleri”, “eski zaman inceliklerinin kapısı” olarak dile getirir. Şair, çeşmelerle İslam uygarlığı arasında organik bir bağ kurar. Karakoç için çeşme, İslam uygarlığına açılan bir penceredir.
Sezai Karakoç, İslam uygarlığının temsilcisi olarak yansıttığı çeşmelerin unutulmaya yüz tutmasının sorumlusu olarak modern çağı ve “bu çağa yenik düşen toplumu” işaret eder.
"Bosnalıları tanıdıkça görgünün, kültürün, şehirli olmanın Müslüman'a nasıl yakıştığını gözlemliyoruz."
Adem Özköse
Seyyah, sf.20