n
@Kostya_
116 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şöhret, âfet olduğu kadar da vesile-i rahmettir. :)
Sayfa 9
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...Ama insan yaşamını sevmediği zaman, onu değiştirmek gerektiğini bildiği zaman, elinde başka seçeneği yoktur, öyle değil mi? Bir başkası olmamak herhangi biri uğruna kendini unutmak gerekirdi, hiç değilse bir kez.
Ama nasıl? Bunaltmayın beni. Ben, bir gün bir kahvenin terasında elimi bırakmak isteyen o ihtiyar dilenci gibiyim “ah, bayım” diyordu adam , “mesele kötü insan olmak değil, ama ışığı yitiriyor insan.” Evet, ışığı, sabahları, kendini bağışlayan kişinin o kutsal masumluğunu yitirdik biz.
bazen, gecenin güzel olduğu saatlerde uzaktan uzağa bir gülüş duyuyorum.yeniden kuşkuya kapılıyorum. ama çabucak, her şeyi, yaratıklar olsun, yaratılış olsun her şeyi kendi güçsüzlüğümün ağırlığı altında eziyorum ve yeniden güç kazanıyorum.
Ortaçağda boğuntu hücresi adı verilen o zindan hücresini bilmezsiniz. Genellikle insan ömür boyu unutuluyordu orada. Bu hücre şaşılacak boyutlarıyla ayrılıyordu ötekilerden. Bir insanın ayakta duramayacağı kadar alçak, yatamayacağı kadar da dardı. Engelli bir durum almak, köşegen biçiminde yaşamak gerekiyordu orada; uyku bir düşüş, uyanıklık bir çömelmeydi.
Sayfa 75
Her ne olursa olsun, durum şu: Ben insan işlerinin ciddi olduğuna hiçbir zaman derinlemesine inanamamışımdır.