Tuba Karaca
@Krctubaa
Kitap zekayı kibarlaştırır...
Reklam
Anne babası ikisininde hiçbir şeylerini eksik etmemişlerdi, evet, hayata itmek dışında. Oysa hayat daima daha önce hiç kimse tarafından denenmemiş musibetler taşıyor ve insan hepsinden uzak kalınca böyle kuru kuruya yanıyordu işte, yanmanın bile tadını alamadan.
…Yaşadığı yıllara bakıyor ve şu dünya üzerinde kendinden başka herkesin, herkesin değilse bile bazılarının, hayatta kan ter içinde kalarak derin damarlar kazdığını, kendisininse kumun üzerinde hemen kaybolacak bir iz bırakmakla yetindiğini düşünüyordu.
Hayat, elbette şuursuz için fena, şuurlu insan için iyidir. Onu yumrukla karşılayan için kötü, kalple karşılayana iyidir. Istırabı çekenler için acı, saadet sahipleri için tatlıdır.
Sayfa 149
