Ama Wilde’ ın sözleri, o bulutun arasından sızan bir ışık gibiydi. “Ne olduğumu unutmamalıyım,” diyordu içinden bir ses.”Buradayım, bu betonun içindeyim, bu demirlerin ardındayım; ama hala benim, hâlâ yaşıyorum.”
“Ne demişlerdi?” diye devam etti, “Dün erkendi, yarın geç. Koşullar olgunlaştığında hepimiz hissederiz bunu, bir rüzgar bir uyanış gibi gelir, içimize işler.”
Düşünceleri daima isabetli olan amcam bir gün beni sokakta durdurup sordu:
“Zebaninin cehennemdeki ruhlara nasıl işkence ettiğini biliyor musun?”
“Hayır,” dediğimde,
“Onları bekletir.” diye yanıtladı.
Carl JUNG