Cansu G.
@KtphanedekiKarga
59 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
5/101000Kitap
Merhaba arkadaşlar, Mart’ı yayınlarının kutulu bir baskıyla bir anda çıkardığı Amato Kardeşler serisi italyalı erkeklerin başrolde olduğu 3 kitaplık çıtır çerez bir seri, ve ben ilk kitap olan Kalpsiz’i bitirdim.
Kitapların arka kapakları ayrıntılı bir şekilde anlatmış konuyu ama kısaca bahsedeceğim Aidy esas kızımız ve Aidy yağmurlu bir günde yağmurdan korunmak için sığındığı yerde bir günlük buluyor ve daha sonra yani tam olarak 1 hafta sonraydı sanırım günlüğü geri iade etmek için aldığı yere bırakıyor ve tam o sırada esas adamımız Alessio’yla tanışıyor Aidy günlüğün sahibinin o olduğunu düşünse bile işler çok da planladığı gibi gitmiyor ve hikayemiz başlıyor.
Aidy iflah olmaz bir romantik. Günlüğün içerisinde yazanlar onu o kadar etkiliyor ki günlüğü yazan kişiyle ilgili biraz takıntılı hale geliyor. Alessio ise geçmişinde yaşadıklarından dolayı daha içe dönük, suskun, güven sorunları yaşayan bir adam ve geliştirdiği savunma tekniğiyle arada bir kabalaşabilen biri. Kitap hakkında genel olarak söyleyebileceğim tam kafa dağıtmalılar çıtır çerez bir kitap olduğu ama “kesin okuyun” diyebileceğim bir kitap değil. Başrolde “İtalyan bir adam” olunca beklentim yükselmişti ama çok da umduğum gibi çıkmayınca birazcık hayal kırıklığı oldu ama şu an fiyatı çok uygun olduğu için o kadar da canımı sıkmadı bu durum.
Az biraz açık seçik sahneleri var ama her sayfada değil 2 3 sayfa ara ara genel olarak hikayenin akışı, kurgusu, ve olayların sonunda bağlanış şekli mantıklı bu yüzden kafanızı dağıtabileceğiniz çıtır çerez bir hikaye.
Ama illa alıp okumalısınız diyeceğim bir kitap değil ve araştırdığıma göre üçüncü kitap olan “Paha Biçilmez”de kitabın çevirmeni değiştirilmiş bu yüzden kitabın dili de değişmiş, şimdiki zaman diliminde çevrilmiş sanırım ki
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
6/101000Kitap
Merhaba arkadaşlar, internetim kısıtlı olduğu için ancak şimdi girebiliyorum uzun zamandır bu kadar kısa sürede bitirdiğim ilk kitap diyebilirim. Bunun nedeni kitabın inanılmaz akıcı olduğunu olaylardan kopamadığımı söylemek isterdim ama ne yazık ki öyle değil. Aylık yaptığım okuma listeme baktığımda sadece henüz okumadığım 24 tane genç-yetişkin romantik kitabı olduğunu görünce bu ay sonuna kadar bu türe ağırlık vermeye karar verdim. Bu yüzden başladım kitaba.
Kitap hakkında söyleyebileceğim, Kağıt Prenses kitabının yani ilk kitabın sonunda Reed’in kelimenin tam anlamıyla her şeyin içine etmesini okumuştuk. Paramparça Prens kitabımızın ilk sekiz bölümü Reed’i okuyoruz. Reed’in kendince, saçma sapan, aptallığın dakiskası olan bir “inkitam” arayışına girip daha sonra bu yediği haltın bir yerlerini tırmalamasını okuyoruz sekiz bölüm boyunca, Reed benim kesinlikle üstünü çizeceğim bir “alfa erkek” karakteri, büyük ihtimalle 17 - 18 yaşlarında okusaydım bu kitabı Reed beni etkileyebilirdi ama gerçekten kitap boyunca gözlerimi devirip alaycı homurtular çıkarmaktan başka bir şey yapmadım. Reed çok yüzeysel duyguları çok yüzeysel “bana bakın ben kötü sert çocuğum ama aslında canım çok yanıyor o yüzden böyle pislik gibi davranıyorum” tavrı beni gerçekten onu yüksek bir yerden aşağı itmek istememe neden oldu. Neyse, sekiz bölümden sonra Ella’yı görüyoruz ve Ella benim yine onunla ilgili duygularımı allak bullak ediyor. Kitap boyunca bir anda “Team Ella” oluyorum. Bir anda onu da Reed gibi aşağı atasım geliyor. Ella’nın tavrı ilk başta harikaydı, mükemmeldi. “Yürü be kızım” modundaydım. Ama dört bölüm sonra Ella’nın Reed’in kaslarından, ne kadar yakışıklı ve ne kadar seksi olduğundan, öpücüklerinden ve vücudundan bahsetmesiyle benim o “yürü be kızım” diye kaldırdığım
6/101000Kitap
Merhaba, Caraval serisinin ikinci kitabı olan Legend an itibariyle bitmiştir.
Legend, Tella’nın hikayesi onun etrafında dönüyor olaylar. Tella’yı ilk kitaptan bu yana sevmemiştim hala da sevmiyorum. Legend’ı okumak Tella’ya karşı bir sempati yaratmadı benim için. Kitaba aslında Kasım ayında başlamıştım ama sonra bir nedenden yarım bırakmıştım. Daha fazla okuma listemde kalmasını istemediğim için ve duyduğuma göre son kitap olan “Finale”de işlerin değişip daha heyecanlı hale gelmesi bende ikinci kitabı bir an önce aradan çıkartmak istememi sağladı ve sonunda bitirebildim.
Tella bu kitapta Legend’ın kim olduğunu bulmaya çalışıyor. İlk kitaptan bu yana Caraval’ın çarpık karanlık masalsı havasını sevdiyseniz Legend’ı da kesin seversiniz. Şöyle ki Tella bu ilk kitapta ona yardım eden bir “dostuna” verdiği bir sözü tutmak zorunda, bu söz de Legend’ın gerçek kimliğini bulma. Eğer sözünü tutarsa sonunda annesine kavuşacak. Bu yüzden pervasızlıkta doruk noktasına sahip olan Tella Meridyen İmparatorluğunun Kraliçesi için düzenlenen yeni bir Caraval oyununa katılıyor. Çünkü Legend’ın kim olduğunu bulmanın tek yolu Caraval’ı kazanmak. Ve sırlarla, sihirle, lanetli anlaşmalarla başlıyor kitabımız.
Arka kapak yazısı sizi gerçekten çekiyor. Ama benim için kitap -1’le başladı. Bu da Tella’dan gerçekten hiç hoşlanmadığım için. Ama Legend’ın kim olduğunu en az Tella kadar öğrenmek istediğim için dayandım. Ve tekrar başladım kitaba. Ama gelin görün ki yine bana hüsran bir son oldu yani Legend’ın kim olduğunu bu kitapta kesin öğreniyorsunuz ama benim beklemediğim ve kesinlikle olmasını istemediğim biri çıktı. Dizlerimin üstüne çöküp “NEDEEEEEENN” diye bağırmak istedim. Julian ve Scarlett’ı kitapta çok az görmem de tuz biber oldu.
Ama kitapta çok hoş bir sürpriz var
9/10Roman
''Bakın bize. Her çatlaktan kaynayan iki yalnız çocuktuk ama sonra dünyanın tepesine tırmandık.''
“Her Kalp Kırılır” kitabını gece 3 gibi bitirdim. Şu an bile kitaba baktığımda duygularım kitabı henüz bitirmişim gibi yeni, Colleen Hoover benim için Amy Harmon’la kıyaslama yaptığım bir yazar oldu her zaman, bu yüzden kitaplarını satın almadım genelde PDF olarak okudum ve şu ana kadar en sevdiğim kitabı “Çirkin Aşk”tı. Ama şimdi sıralama değişti. Bana bu kadar yoğun duygular yaşatan kitaplar benim için gerçekten en önemli kitaplardır.
Kısaca kitaptan bahsedeyim.
Beyah kendi başına ayakta kalmayı başarmış sonunda her şeyi arkasında bırakıp hayal ettiği geleceğe adım atabilecekken beklenmedik bir olay gerçekleşir ve üniversiteye gitmeden önceki yazı babasının yanında geçirmek zorunda kalır. Ve görünürde hiç bir ortak yanları olmayan Samson’la tanışır.
Arka kapak yazısının kısa bir özeti bu. Kitap hakkında söyleyebileceğim eleştirisel hiçbir şey yok. Çünkü gerçekten her anlamda size dokunan bir kitap, hani bazı insanlar söyler ya “Okuduğun kitap sana bir şey katsın.” İşte “Her Kalp Kırılır” kesinlikle öyle bir kitap. Size dokunacak ve size bir şeyler katabilecek bir hikaye. Okumalısınız. Okumalısınız. Okumalısınız.
Beyah, okuyucuya karşı dürüst bir şekilde kendinden, hayatından, yapmak zorunda kaldıklarından, yalnızlığından, önyargılarından, kendisi için “sadece ben başardım” diyebilmek için verdiği mücadeleden katıksız bir gerçeklikle anlatıyor. Özellikle babasıyla olan ilişkisi beni en çok etkileyen ve bazı yönlerden onu çok iyi anlayabiliyordum. Beyah’la sağlam kopmaz bir bağ kurmamı sağlayan bu anlayış oldu.
Samson’la olan ilişkisi benim için “ne olacak” dedirten kıpır kıpır bir heyecan değildi. Daha çok ikisinin etkileşimlerini diyologlarını
7/10Roman
J.J McAvoy - Dokunulmazlar
Merhaba, Dokunulmazlar kitabını henüz bitirdim ve anında telefonu elime aldım. Kitabın sonunda olan olaylar beni çok sinirlendirdi gerçekten.
Öncelikle kitaptan bahsedeyim, kitabımız Acımazsızlar Serisinin ikinci kitabı, İlk kitap hakkında bir yorum girmedim o yüzden bu yorumu ilk kitabı okuduğunuzu varsayarak yazıcağım. Evet ilk kitabın sonunda ortaya çıkan karakter yani Melody’nin öldü sandığımız annesi ve onun “dokunulmaz” olan babasıyla devam ediyor seri. Beterin beteri vardır derler ya aynen o şekil bir karakter olmuş Aviela. Melody aslında annesinin yaşadığını ve onun ve Callahan ailesinin peşine düştüğünü öğrenerek başlıyor kitap. Annesi ve babası arasındaki geçmişini annesinin yaptıklarını okuyoruz adım adım.
Çevirisi yüzünden mi yoksa orjinali mi böyle bilmiyorum ama kitabın dili inanılmaz basit ve bu yüzden de akıcı ilerliyor, bazen Türkçeleştirmede çeviriler farklı olabiliyor orjinalinden ama orjinal İngilizce metni bilmediğim için bu konuda yorum yapamam. Dili ağdasız çok fazla betimlemesi olmayan her şey açık ve basitti. Belki de bu yüzden ilk kitabı okuyanların çoğunun beklentilerini karşılayan bir kitap olmamıştı. Ben ilk kitap olan “Acımasızlar”’ı çok beğenmiş ve keyifle okumuştum bu yüzden ikinci kitabın çıkması için resmen Ephesus Yayınlarının sapığı olmuştum diyebilirim. :) her duyurularının her story’lerinin takibindeydim. Ve iki sene sonra tam ümidimi kesmişken ikinci kitabı çıkarınca yaşadığım heyecanı anlatamam.
Kitaba başlamamla birlikte garip bir sürece girdim. İlk kitapla aramda olan elimden düşürememe durumu bu kitapta ne yazık ki olmadı. Fazla basitti. Duygu geçişleri bana bu kitapta zayıf ve yüzeysel geldi neden böyle oldu anlamadım. Melody benim kesinlikle en sevdiğim kadın karakterlerden biri