“Kendini suçlamanın zevk veren, hoş bir yanı vardır. Kendimizi suçladığımızda, kimsenin bizi suçlamaya hakkı olmadığını hissederiz. Bizi günahlardan arıtan, rahatlatan papaz değil itiraflarımız, suçlarımızı sayıp dökmemizdir.”
Okurken yanında bir şeyler yiyip içmeye utandığım bir kitaptı. Şımarık bir hayat yaşadığımı hissettirdi. Yeni nesil ve doyumsuz bir tanıdığınız varsa bu kitabı -bak ne hayatlar var anlamında- tavsiye edebilirsiniz.