Kübra Dal
@KubraDall
Azıcık kitap, azıcık müzik, çokça duygu...
143 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Hz. Muhammed'in hayatını edebi bir dille romanlaştırarak anlatmış yazar. Sadece bilgi dolu siyer kitaplarını okumakta zorlananlar için güzel bir seçenek. Olaylar duygularla harmanlanarak anlatıldığı için daha akıcı gelebilir. Genel anlamda öğretici bir kitap. Siyer öğrenmeye yeni başlayanlar için önerilebilir diye düşünüyorum
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap bir ara çok satanlardan uzun süre inmemişti. Bence de haklılar ki 2020'de de en iyi roman ödülü almış. Çevirisi de güzel, gayet akıcı ilerliyor. Ne desem spoiler vermiş gibi olmaktan korktuğum için şöyle açıklayayım.
Bazen hayatta keşkelerimiz olur, pişmanlıklarımız olur. Aklımızda sürekli dolaşan "şöyle olsaydı hayatım nasıl olurdu, şunu yaşamasaydım daha güzel bir hayatım olurdu" gibi soru işaretleri olur. Fakat yaşayabildiğimiz sürece istediğimiz şeylere ulaşmak için potansiyelimizin var olduğunu ve her bir seçimin milyonlarca farklı olasılık demek olduğunu unutmamanın önemini hatırda tutmak gerekir. Nasıl ki iki insanın sağlıklı bir ilişki de kalması için geçinmeye gönülleri olması gerekiyorsa, hayata tutunabilmek, ilerleyebilmek için de yaşamaya gönlümüzün olması gerekir, yaşamaya karşı hevesimiz olması gerekir, kısacası pes etmememiz gerekir.
Kitap güzel bence insanların seçimleri üzerine farkındalık yaratıyor. İnsanın yaşamı üzerine farkındalık yaratıyor. Tavsiye üzerine alıp okudum. Ben de size tavsiye ederim
Açıkçası kitabın kurgusu beni çok ikna edemedi. Kitapta sadece duygular var. Karakter o duyguları niye yaşıyor belli değil. O yüzden karakterle empati de kuramadım. Çünkü neden o duyguları yaşadığını bilmediğim için bir sonuca ulaşıp hak da veremedim. Kitap akıcı ama nedensellik kurulmadığı için zevkle okuyamıyorsun. Ya da kitapla duygusal bir bağ kuramıyorsun. Japon klasiği olunca kurgusu daha sağlam bir roman bekledim ama ne yazık ki bana tabiri caizse yavan geldi. Yazarın amacı tamamen duygu aktarımı yapmak olabilir tabi ama duygu aktarımı yaparken nedenleri de eklenseydi daha etkileyici ve yaralayıcı olabilirdi. Kitabın sonu ise tamamen hayal kırıklığı oldu benim için. Çünkü bir sonuca ulaşmadı ya da başından beri vurguladığı şeylere varamadı. Kitabı bitirdikten sonra "Eee noldu şimdi?" diye içimden geçirdim. Bu yüzden kurgusunu beğenmedim değil de beni ikna edemedi desem daha yerinde olur. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Etkileyici bir kitaptı. Martin'in başarı basamaklarını bir bir çıkması ama aynı zamanda bu başarıyı aşkı için elde etmeye çalışması. Aşkı ellerinden kayıp gidince kendini büyük bir boşlukta sallanır şekilde bulması çok etkileyici. Yazar duyguları çok iyi vermiş. Martin başarıyı kazanmak için tek bir şeye tutunmuştu. Sevdiği kişiye. Ondan darbeyi alınca tutunacak hiçbir şeyi kalmadı. Her zaman sevgiye muhtaç olan Martin hayatındaki en önemli sevgiyi kaybedince yıkıldı ve onun için hiçbir şeyin önemi ve tadı kalmadı.
Aynı zaman insanların iki yüzlülüğüyle tanışması onda tokat etkisi yarattı. Ağır duygular içindeydi Martin. Gün geldi istediği başarıya ulaştı ama artık bir anlamı yoktu onun için. Uzun lafın kısası: insanın tutunduğu dal kırılınca, yaslandığı dağ yerle bir olunca hiçbir şeyin anlamı kalmıyor.
Şu da önemli bir detay insan ait olduğu yerden başka bir yerde var olmaya çalıştıkça alt üst oluyor. Onun ait olduğunu hissettiği yer işçi sınıfıydı. Çünkü oradaki insanlar Martin'i olduğu gibi kabul etmişler ve sevmişlerdi.
Martin'de oluşan hayal kırıklığı ve yüzüne çarpan acı gerçekler onu koca boşluğa itti.
Güzel bir hikayesi var fakat bazı kısımlarda kitap gitmiyor. Ben dinleyerek okudum. O şekilde bitirdim kitabı. Bir de ben sonu yarım kalmış gibi hissettim sanırım daha farklı bir son bekliyordum. Olay örgüsü iyi dediğim gibi sadece bazı sayfaları okurken ayrıntılarda boğuluyorsunuz.
