Hiç farkına varmadan babası olmuştu. Kalbini karısına açmayan, evinin dışındaki hayatı evinin içindekinden daha önemli bulan, evdeki yürek sızılarını anlamayan, anlasa da umursamayan, çehresi daima asık, sesi daima gür ve azarlamaya hazır babası.
Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
Utancını kaybeden dinini kaybeder. Ne yaparsanız yapın utancınızı kaybetmeyin, utanç sizi tövbe etmeye ve günahı tekrarlamamaya götürecek, size doğru yolu gösterecektir. Bir beşerden, bir başka kusurlu, taksiratlı canlıdan utanmayı söylemiyorum, sizi yaratandan utanacaksınız, sizi gördüğünü bileceksiniz.