Kübra Nur Demirdaş
@KubraNurD
Tek kelimeyle süperdi. Tüm duyguları hissederek okudum. Sonunda çoğu şey boğazımda düğüm oldu. Ahh Isabelle… mutlu olmanı, hayalini kurduğun aileye kavuşmanı çok isterdim. Herkesin kendi cephesinde verdiği mücadeleler çok değerliydi.
Çok hüzünlüydü. Başlarda kızdığım zengin Fugui’nin her şeyini tek tek kaybetmesi beni çok hüzünlendirdi. Tam mutluyum dediğinde bir başka sevdiğini kaybetti. “Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun.”
Çok güzel bir kitap ama üzücü bir yaşamdı. Bunu filmde izlesem senaryo der geçerdim bir süre ama gerçek olduğunu bilerek, bunu yaşayan bir hatta binlerce,yüzbinlerce kadın olduğunu bilmek çok farklıydı. Bazen bazı şeyler, kişiler hakkında konuşmak çok kolay, ne yaşandığını ya da yaşadığını bilmeden.. sözlerimi Waris’in kitaptaki son sözleriyle bitirmek istiyorum. Böyle devam edecek, ta ki dünya kadınlar için güvenli bir yer hâline gelene kadar.
Son zamanlarda her yerde bu kitabı görüyordum ve çok merak etmiştim. Okurken sanki sıkılıyor gibiydim ne zaman bitecek diye bakıyordum ama kitabın kapağını kapatınca kendimi ılık bir yaz akşamında gibi hissettim kendimi. Çok sakin bir hikayesi var.
Daha önce başlayıp yarım bıraktığım bir kitaptı. Yine yarım bırakmam belki diye başladığım kitabın kapağını hüzünle kapattım. Güzeldi. Çocukların sevdiği şeyleri elde edebilmek ve onu kaybetmemek için tüm ruhlarıyla savaşmaları bizlere örnek olmalı.
Her güzel şey için çocuk ruhumuza sarılıp savaşmak ümidiyle..!
