Kübra Demir
@KubraSelviDemir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
" Çocukluğunun en güven veren adım sesleri toprağa gömülünce ölümün gücünü anlıyordu insan. Kimsenin meydan okuyamaz dediğine meydan okuyor, bir anda içine alıp dışarı bir daha adım atmasına izin vermiyordu. Hakikaten toprak nasıl bu denli güçlüydü, ona bu cesareti veren neydi? Bir gece yarısı uzunca boyuyla elimi tutup bacaklarının belki yalnızca diz hizasına varabildiğim dedemle, canım dedemle yürüdüğümüz o karanlık ve uzun yolun sonu eve çıkardı, kapı açılınca evimize geldik der, sevinirdi. Şimdi evi topraktan, bidaha asla o uzun yolu yürümeyecek benimle.. "
"İnceliğim, dal gibiliğim, ellerim... İnsanın hayatla kurduğu ilişki en çok ellerinden okunurmuş. Ellerimden okunuyor: Sakin, zarif, yavaş, kuru. Usul usul saça, yaprağa, suya, kapıya değiyor. Usulca günü geceye, geceyi güne çeviriyor. Ellerim, hayata karşı yeni bir merhamet.."
AğrıKitap Alıntısı
"O günden sonra kuracak güzel bir cümlem olmadı hiç
dünya için. Rüyalarım tüller ve silahlardan bu yana sisli. Kıvrılıp giden dalgın bir yol, yolda eski bir taş,
Limanda bağlı bir tekne, yosunlu bir halat gibi durdum.."