“Hacıların çoğunun gerek Santiago Yolu’nda gerekse hayatın yollarında, hep başkalarının temposuna uymaya çalıştığını fark ettim.
Yolculuğumun başında, grubumla yan yana gitmeye çabalıyordum. Sürekli yoruluyor, bedenimi aşırı derecede zorluyor, asabileşiyordum; sonunda da sol ayağımın tendonu zarar gördü. İki gün yürüyemeyince Santiago’ ya kendi tempoma uyarak ulaşabileceğimi anladım.
Yolculuğum başkalarınınkinden uzun sürdü, birçok kısmı tek başıma yürünek zorunda kaldım, ama yolu tamamlamayı ancak kendi tempoma saygı gösterdiğim için başardım. O zamandan beri bu ilkeyi hayatta yaptığım her şeye uygularım: Tempoma saygı duyarım.”
Yaklaşan fırtınayı görüyorum. Her fırtına gibi bu da yıkım getirecek- ama bir yandan da toprağı sulayacak ve gökten yağmurla birlikte irfan yağacak. Her fırtına gibi bu da er ya da geç dinecek. Ne kadar şiddetliyse o kadar çabuk geçecek.
Şükürler olsun ki fırtınaları göğüslemeyi öğrenmişim.