Kübra
@Kubraq
•Kitaplarımı sizlerle paylaşıyorum.•
•DOLAP'ta yerini aldı. Sizleri de beklerim.•
2003
7 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bugün birbuçuk milyarlık İslam ailesinin kaç ferdi Peygamber Efendimizi tanıyor? Bunun hesabını yapmamız zor ama şunu iyi biliyoruz ki; bu koca ailenin her ferdi O’nu (s.a.v.) bilmektedir. O’nu bilenler çoğunlukta ama tanıyanların o çoğunlukta olduğunu ne yazık ki söyleyemiyoruz. O’nu bilenler O’nun ne zaman doğduğunu, ne zaman vefat ettiğini, savaşlarını, çocuklarının isimlerini, hanımlarını, hicretini, miracını ve daha onlarca şeyi biliyorlar. Çok gariptir, bu bilinenlerin çoğunu belki daha fazlasını Mekke’de O’na karşı çıkanlar da biliyorlardı. Herhalde Hz. Muhammed’in (s.a.v.) amcası Ebu Leheb bizden daha çok Peygamber'in bu özel bilgilerine sahip idi. Ama onlar o yüce ruhu tanıyamadılar, tanıyamadıkları içinde tam anlamı ile tabi olamadılar ve O’na karşı oldular. İşte bilmek yalnız başına yeterli değil, o bilginin marifete, yani aşka dönüşüp sahibini tanıdığı o değerler uğruna fedakarlık yapmaya zorlamalıdır.
Gün olur gelirse bir olay başa
Kesip ümidi düşme telaşa
Kereminden mahrum eder mi haşa
O kapıyı çalan eli boş dönmez.
Reklam
Kitaplarını severek okuduğum bir yazarın daha da çok severek okuduğum kitabı...
Kitabı okurken kitabın baş kahramanı hatta belki de tek kahramanı Adem'in kafasının karışıklığı sizin de kafanızı karıştırıyor. Tabii kafanızın karıştığı ölçüde de zevk alıyorsunuz.
En güzel yanı, anlam kargaşasının içinde anlam yüklü cümlelere (aslında anladım derken belki de anlamına yetişilemeyen cümlelere) rastlamak ve anlamına yetişmeye çalışırken beyni yakan ama yine de güldürmeyi başaran diyaloglar....
Kitabı okurken: "Ben ne okuyorum yaa" diye sorsanızda kendinize ne anlatmaya çalıştığını dolaylı da olsa (hatta çok fazla dolaylı da olsa) anlıyorsunuz.
Ne mi anlıyorsunuz? Onu ben bilemem. O her okuyucuya göre değişir. Bazen herkesin öylesine okuyup geçtiği bir cümle sizin en çok üzerinde durduğunuz, tekrar tekrar okuduğunuz cümle olabilir. O yüzden kitabın ne anlatmaya çalıştığı bıraktığı etki onu okuyan kişi sayısı kadardır zannımca. Kitabın ne anlattığına herkes kendisi karar versin ama anlam kargaşası içerisinde ne anladığımı da alıntı yaparak paylaşmak isterim.
~ "Hafıza dediğin kederdir katip yaz bunu.
Dünya boşlukta nasıl duruyor sanıyorsun.
O, boşluk değil keder.
Kederi çıkar, dünya düşer.
Unutma."
~"Hatırladıkça anlarmış insan. Unuttukça tükenirmiş."
Velhasıl bizi biz yapan acılarımız, unutmak istediklerimizmiş....
Vesselam...
Ne söylendiği değil, söyleneni kimin söylediğine bakıyordu. Bütün cahiller gibi. Sonra insan ne söylendiğine bakmaya başlardı biraz olgunlaşınca. Daha sonra ise daha da olgunlaşınca yine ne söylendiğine değil, kimin söylediğine bakmaya başlardı. Çünkü söylenenin kimin söylediğine göre anlam taşıyacağını da öğrenmiş olurdu. En son en olgun halinde ise tekrar kimin söylediğinden ne söylendiğine dönüş olurdu. Hayat bu döngüyle sürüp giderdi.
...zaman dönüştürür, değiştirir. Bir an önce ben hiçbir şeyden korkmam diyen, bir an sonra korkudan küle dönüşür. Nice güzel ben aşık olmam der de, ne aşık olması, aşk olur da çölde kuma dönüşür. Mutluluk bir kıvılcımla tükenir, acı bir tebessümle diner. İnsan değişmem dedikçe değişerek insana dönüşür.
"Cesaret dikkat çeker. Cesaret fark edilir. Cesaret zihinleri ve yürekleri kazanır. Cesaretinizin olduğunu biliyorum. Onu bulun, kutlayın ve keyfine varın."
Reklam