Hem en yüksek hem de en alçak eleştiri biçimi özyaşam öyküsüdür.
Güzel şeylerden kötü anlam çıkaranlar, cazibeden yoksun, yoz insanlardır. Bu bir kusurdur
Güzel şeylerden güzel anlam çıkaranlar kültürlü insanlardır. Bunlar açısından umut vardır.
Bunlar güzel şeylerde yalnızca güzellik bulan seçilmiş insanlardır.
Hayal gücüm hep bir şenliğin coşkusu içindeydi; istediğimi düşünebilmekte özgürdüm.
Şimdi tutsağım. Bedenim bir zindanda demirlere bağlı; zihnim korkunç, kanlı, karşı konulmaz bir düşüncenin esiri! Tek düşüncem, tek inancım, tek gerçekliğim var..
İyilik taslayan bu boş lafların ardında sadece yürek katılığını, acımasızlığı, barbarlığı, görevini yerine getirdiğini kanıtlama arzusunu, maaşını alabilme ihtiyacını göreceksiniz. Kesin sesinizi, ahmaklar! Hakimin kadife pençesinin altında celladın tırnakları hissedilir.