Sevgi, saldırganlık ile birleştiği zaman kontrol etme isteği açığa çıkar. Saldırgan kişilerdeki sevgi, sevdiğini disipline etmek şeklindedir. Bu, çoğunlukla zarar veren bir sevgidir.
Duygusal zekası olanlar, kendi duygularıyla diğer insanların duygularını da okuyabilen, bağımsız davranan, uzlaşmayı başaran iyimser kişilerdir. Amaca ulaşmak için ne yaptığı kadar nasıl yaptığını da önemseyen, zorluklar karşısında sebat edebilen, sorun çözmekten kaçınmayan ve uyum yetenekleri yüksek kişiler duygusal anlamda zekidirler.
İnsan ilişkilerinde diğerkamlık ve sadakat mumla aranıyor. Güven aşınıyor. Sadece kendi benliklerini referans alan insanlar, bir diğerlerine şüpheyle bakıyor. "Beni kullanmak istiyor olmasın ? Beni sömürerek kendisine menfaat sağlayacak olmasın " tarzı şüpheler, dostluk ve dayanışmanın altını oyuyor.
Duygusal ilişkiler kısa ömürlü, hesapçı ve ben-merkezci olduğunda, kimse kendisinden başkasına duygusal yatırım yapmıyor. Aşk artık insanlardan fedakarlık, bağlanma veya sadakat gibi duygular talep etmiyor.
Çocuğun imge dünyası, yetişkinlerden uzak ve yalnız kalarak gelişir. "Aşırı" anne babalıktan, çocuğun boş zamanını tıka basa doldurmaktan kaçınmak lazım. Anlayacağınız, gerektiğinde çocuğun yanında olmak ama bazen de ona gölge etmemek gerekir!