"Başlamak o kadar basit değildir, geçmişin celladı olacaksın önce, başlamak önce bitirmekten geçer." Belki de o yüzden bir türlü dikiş tutturamadım hayatta. Ne celladı olabildim geçmişin ne de işçisi oldum geleceğimin. Kıyamadım geçmişime, o vardı orada... Yaranın üstüne gitmezsen iyileşmezmiş, dedem öyle derdi. "Unutma yaranı, yoksa olur olmadık yerde kanar, daha çok acıtır canını," demişti hayattan ilk darbemi alıp kendi canımı kendim acıttığımda.
"+Öğret bana nasıl unutulur düşünmek?
-Özgür kıl gözlerini; başka güzellere bak!
+Güzelliği o zaman daha çok çıkar ortaya
Güzellerin yüzünü örten mutlu maskeler
Kara olduğu için gizlediği kişiler
Bakana güzelmiş gibi gelirler.
Sonradan kör olan âşık unutamaz
Daha önce gördüğü değerli hazineyi."
"Kendini sevmeyenler bile âşık olunmak istiyor bu nasıl iş anlamadım? Diyelim ki sevildin. Karşılığını nasıl vereceksin? İnsan kendisinde olmayanı başkasına nasıl verebilir ki?"