İnsan her zaman, her yerde mantığının ve çıkarının ona emrettiği gibi değil, canının istediği gibi hareket etmeyi sever. Kendi çıkarının tersini yapmayı bile isteyebilir, kim zaman bunun böyle olması zorunludur. İnsanın kendi özgür iradesi, isteği, en azgınından kaprisi, kimi zaman çılgınlığa varsa da, fantezileri... İşte budur, çıkarın unutulan en yararlı olanı, hiçbir sınıflandırmaya alınmayan, her türlü sınıflandırmayı, teoriyi her zaman işe yaramaz kılan... Hem, insan için mantıklı çıkarların gerekli olduğunu nereden çıkarmış bütün o bilge kişiler? İnsan için gerekli olan yalnızca özgür, (bu özgürlüğü neye mal olacaksa olsun) gene de özgür iradesidir.