SANRI
Sen giderken koptu büyük kıyamet,
Ardından üflendi sûr sanıyordum.
Meğerse sendeymiş bütün keramet,
Senden önce aşkı sır sanıyordum.
Kalbinden tatmışım emsalsiz aşkı
Divane gönlümden olmasın kuşku,
Tarif et dediler cennetten köşkü,
Kalbine girdiğim yer sanıyordum.
Dilinden dökülen hüzzamda fasıl, Şarkıda makamdın, güftede usul.
Karanlık dünyamdan hayalin mesul,
Seni gören gözüm kör sanıyordum.
Nedamet duymadım, haklı benim de, Vurdun aşk mührünü izi tenimde
Bilsem ki günahmış aşkın dinimde,
Yine de tövbesi var sanyordum.
Bakışın kurşundu, içimden geçti,
Süresiz sevgime kaç ömür biçti.
Bu gönlüm yine de hep seni seçti,
Ben seni dünyada bir sanıyordum.