Ji bo berdewamiya gelan; nasname, kevneşopî, hestên netewî û zimanê dayîkê pêwîst e. Derbarê vê mijarê Bedîuzzeman wiha beyan dike: "Ji bo berdewamiya pêşeroja/ayendeya her netewî kevneşopiyên milî û zimanê netewî hewce ye. " Bi nêrîna Bediuzzeman zimanê dayikê dara fêkiyên edebiyatê ye û di perwerdehiyê de xwîn e ku di rehên mirovan de digere û wan jiyandar dike.
Ji bo wî rojeke nû, heyateke nû dest pê dike. Bi gotina wî: "Newroz bihara siltanî ye", mirin jî wek terxîs û destpêkirina jiyaneke nû ye.·Kitabı okudu