unutmadan buraya okkalı bi başlangıç noktası koyuyorum
ki daha sonra dönüp baktığımızda evin yolunu bulabilelim
başkasını bilmem ama ben nerde olursam olayım
Başkalarının her kusuru bende de var, ama yine de onların yaptığı her şey bana tuhaf görünür.
Dünyaya gelişimin bir rastlantı, gülünesi bir kaza olduğunu biliyorum. Ama bunu unutur unutmaz, sanki
"İnsanın iç dünyasının ufku yok. Çok geniş. Ben kendi sınırlarımı koydum. Şeytanın bile çözemeyeceği bir karışıklık var. Aklın aşağıladığını, kalp çoğu zaman güzel buluyor. İşin kötü tarafı, güzelliğin yalnız korkunç değil aynı zamanda gizemli oluşu... Şeytan, tanrıyla boy ölçüşmek ve savaşmak için insan kalbini arena olarak seçmiş."
Karamazov Kardeşler