Bazen başka bir yerde olursak her şeyin değişeceğini düşünüyoruz. Oysa değişmeyen bir şey var: Kendimiz. Bu yüzden hangi yolu seçersek seçelim, yolun sonunda bizi bekleyen yine biz oluyoruz.
“İnsanların en bedbahtı; kötü ahlaklı bir kadına müptela olandır. En mutluları ise; kendisine yardım eden, saliha bir kadınla rızıklandırılanlardır.”
—İmam Şâfiî r.h, Dîvânü'ş-Şâfiî, sf. 42
Bazı dönemlerde duygularımı o kadar yoğun yaşıyorum ki, bir süre sonra tamamen hissizleşiyorum. Hayata bomboş gözlerle bakıyor, temel ihtiyaçlarım olmasa varlığımdan bile şüphe eder hâle geliyorum.