hülya
@Kutuphanem0519
Bazen de yol terbiye eder insanı.
Yaşatarak buldurur,
Düşünerek bulamadıklarını...
Şu anda okuduğu kitaplar
Ümitsizlik mahallesine gitme, ümitler vardır. Karanlığa doğru gitme, güneşler vardır.
Gönül seni gönül ehlinin mahallesine çeker, bedense seni su ve toprak/dünya hapsine çeker. Dikkat et! Gönlün gıdasını,bir gönüldaştan ver.
Git ikbali, bir ikbal sahibinden iste.
Sayfa 59
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?
Sayfa 17 - Metis
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi?
Sayfa 17 - Metis
"Hiçbir şey beklemiyorum.Böylece hayal kırıklığına uğramıyorum.. "
