Ayhan Öztürk
@Kuzim
Ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar,
okumayanlar, müzik dinlemeyenler,
gönlünde incelik barındırmayanlar
Şu anda okuduğu kitaplar
Satranç hayat gibidir David,” demişti babası. “Her parçanın kendi işlevi vardır. Bazıları zayıftır, bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işine yarar, bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi, satrançta da skor tutulmaz. On parçanı kaybedip, yine de kazanabilirsin oyunu. Satrancın güzelliği budur işte. İşler her an tersine dönebilir. Kazanmak için yapman gereken tek şey tahtanın üzerindeki olası hamleleri ve anlamlarını iyi bilmek ve karşındakinin ne yapacağını kestirebilmek.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Senato ve Meclis de sanki amaçsız birer güldürü sahnesiydi. Kamu çıkarlarına ilişkin sorunlar, önce geleneksel törenlere uyularak uzun uzun tartışılıyor, sonra hasıraltı ediliyordu. Yapılan tek iş oligarşinin buyruklarına anayasal kılıf uydurmaktı.
İnsan, zayıf yaradılışlıdır. Demir Ökçe para verebilir, zevk ve huzur kentlerinde yaşama şansı önerebilirdi. Bizim sağlayabileceğimiz şey ise, soylu bir amaca hizmet etmekten duyulan gururdan başka bir şey değildi. Oysa davalarına bağlı kalanın ücreti tehlike ölüm işkence oluyordu.
Kafaları bir işe yattı mı, hemen uygulamaya geçerler. Bunu yaparken de, insan aklının zayıf noktalarından birinin; isteğin düşünceyi doğurduğunun farkında değillerdir. Ne yapmak isterlerse istesinler, mutlaka bunun doğru olduğuna inanmak isterler. Bunlar sahte vicdan sahipleri, Cizvittirler. İyi bir şey çıkarabilecekleri umuduyla kötülük yapmayı bile kendilerine hak görürler.