Toplumun dayattığı kalıplara sığamayanların, kendisi olmasına izin verilmeyenlerin, dünyanın acımasızlığına dayanamayıp hayale sığınanların, babalarının sorumsuzluğunun annelerinin mutsuzluğunun ceremesini çeken yalnızların, annesi sevmeyince asla sevildigine inanmayanların hikayesi biraz Kabuk.
Başka başka kadınların hikayesi var ama hepsi birbirine bağlı bu kadınların yaşamları. Yazarın hikayeyle oynadığı oyunu sevdim sizi yavaş yavaş ters köşelere itiyor. Savrulurken anliyorsunuz ne yaptığını.
Sezin, Muhsin, Efsun ve Füsun sağlıklı olmayan bir annenin sadece kendini degil kuşakları nasıl yaraladığının ispatı gibiydiler.
Kisacası ben kitabı sevdim gerçekliklerimizi acı bir sekilde ortaya koyuyor ama o acıya tanık olmak değerliydi.