Lütfi İLİM
@LDoganF
23 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kendimce kendimleEdebiyat
Hangi günlerimi kucaklayacak kadar özledim ?
Ayağımın takıldığı taşlarla yollarımız bir daha ne zaman kesişir bilemiyorum
Köyün camisine giderken sokakta köpek kovalar korkusu ile günahlarıma bir af dilemek için ayaklarım titreye titreye geçerdim o karanlık,ışık olmayan kasvetli yoldan. Yatsı vaktine yetişmeye çalışırdım.
Mutluydum ama,korkuyla mutluydum
Bir nefeslik rahatlayacağımı biliyordum
Şimdiler de zihnimde kurgulanan apartman dairesinde,3.kat'ın,14 no'lu dairesinde bana pay edilen odanın Kapı gıcırtısına bile irkilir haldeyim.
Korkuyorum ve ne bir heyecanım var ne de mutluluğum .
Sahipmiyiz? Efendi mi? İkisi de kötüDüşünce
Kimsenin beslemediği hayvanları ruhunun barınağında topla
Onlara sıcacık şefkatinden birer öğün bahşet