Özgün Onur
@LaGe
6 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Bu ülkede, temiz yürekli, duygulu ve candan insanlar vardı. Zenginin kapısı fakire açık ve gurbet yolları, sonunda mutlaka bir sıcak yurda ulaşacaktı. Orada, bütün kadınlar ana, bütün kızlar kardeş ve bütün çocuklar evlattı. Oranın taşı arkadaş, yoksulluğun derecesi bence malumdu. Fakat, bu maddi yoksulluğun içinde bir manevi varlık bulacağımı sanıyordum.
Şimdi ne görüyorum? Anadolu... Düşmana akıl öğreten müftülerin, düşmana yol gösteren köy ağalarının, her gelen gasıpla bir olup komşusunun malını talan eden kasaba eşrafının, asker kaçağını koynunda saklayan zinacı kadınların, frengiden burnu çökmüş sahte sofuların, cami avlusunda oğlan kovalayan sofraların türedği yer burasıdır.
Burada, bıyıklarını makasla kırptı diye nice fikir ve ümit dolu Türk gencinin kafası taş altında ezildi. Burada, yüzü düşmana dönük, nice vatan mücahitleri savundukları kimselerin eliyle arkadan vuruldu. Burada, milli timsalin, milli bağımsızlık sembolünün yolu kaç defa kesildi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hani hep deriz canımız sıkıldığında, haberlerde tatsız bir olayla karşılaştığımızda, kadına şiddette, hayvana eziyette, vergi kaçırıldığında, haksız mahkeme kararlarında, hatalı hakemlerde, ormanda yanan ağacın fırlayan kozalağında; bu toplumda ne var? Neden kadına şiddet var? Neden taşa, ağaca gökteki kuşlara saygı ve sevgi yok? Neden hıyanet içindeyiz? İşte kitap bu toplumun 30`lardaki haline ışık tutuyor.
Kurtuluş Savaşı sırasında iç anadolu da yer alan bir köyde yaşayan insanların savaşa, düşmana, onları korumaya çalışan dosta bakış açısını ve köy yanarken hangi işlerle uğraştığına bu kitap ile tanık oluyorsunuz. Kitap son derece akıcı ve nispeten kısa olmakla birlikte alışılmış romanlardan da farklı. Zira tam anlamıyla bir karakter göremiyorsunuz. Karakterlerin evveliyatı yok. Ana karakterin bile geçmişi hakkında neredeyse hiç bir bilgi yokken, yan karakterler hakkında da ismiyle müsemma son derece sığ bilgiler ediniyoruz kitabı okurken. Mesela; köyün hocası gerici, köyün ağası beni kızdırmayın bütün köyü satarım tipinde. Dediğim gibi oldukça sığ bir anlatım tarzı var. Bu sebeple vuku bulan ölümler olsun, sevgi - aşk olsun sizi etkilemekten epey uzak.
Peki bu kitapta ne buluyoruz? Anadolu köylüsüne farklı bir bakış açısıyla yaklaşıyor Yakup Kadri Karaosmanoğlu. Kibarlık, edep adap bilmeyen, sadakat, şeref, onur, haysiyet bulunmayan, her söylenene ağzını açıp inanan garip, fakir ve tam da içimizdeki insanları okuyoruz.
Hani hep derler ya çok bozuk, çok bozdu bu halk diye, aslında hiç bozulmadığımızı, aslında hep böyle olduğumuzu biliyoruz ama kendimize itiraf etmekten imtina ediyoruz. Bu kitap sizin kendinize itiraf edemediğinizi yüzünüze vuruyor!
İlk kitap ve kendi içerisinde sık sık tekrar ediyor. Verilen örnekler bile ilk kitap ile aynı olması epey can sıkıcı. Kitap içeriği ise dün din neydi? Yarın ne olacak üzerine kurulu. Tarihçi olan birisinden de sık sık biyoloji terimleri, beyin taramaları, hormon ve enzim değerlendirmesi okumak bana tutarsız geldi. Tarih bölümünde akademik kariyeri olan birisinin bu tarz spesifik konularda etkin bilgisini sorgulamak ile birlikte ben, beyin ve enzimler hakkında kitap okumak isteseydim biyoloji alanında ihtisaslaşmış yazarların kitaplarını tercih ederdim.
Özetle; kitap gerek içerik gerek de kurgu bakımından beni tatmin etmekten uzaktı.
