"Keşke hep böyle uzakta, bu kadar yalnız, kendisi olarak ve her şeyden uzak bilseydim"... O zaman bütün vicdan azaplarından, içini burgu gibi delen bir yığın hatıradan kırtulacaktı.
Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: - Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki, ben onu,
Aşıkıyım beni çağıran bu sesin.
Gün olur sürüyüp beni derbeder,
Bu ses rüzgarlara karışır gider.
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana: -Nerdesin?
Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben.
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana ''Gel'' desin.
Ahmet Kutsi Tecer
Nevroza yani acı çekmeye yaklaşımlar arasında iki önemli ayrım vardır:
1. Acı; var olan düzenin, yaşamın sürdürülmesini engeldir ve ortadan kaldırılması gerekir
2. Acının varlığı, var olan yapının aksadığını gösterir ve üzerine gidildiği takdirde, yeni bir düzenin, yaşamın yaratılmasına giden yolun başlangıcıdır.