Babamın şiirlerini okuyunca fena halde bozuldum."Adalar Şairi" diye bilinen Tahsin Nahit hiç de iyi bir şair değilmiş. Ama ne yapsın ki zavallı delikanlı? İnsan Türk şiirinin en berbat grubuna yani Fecriâti'ye bağlanınca kötü şairliğe mahkûmdur ne de olsa.
Psikolojik açıdan kadın erkek ayrımını tamamıyla yanlış buluyorum. Çünkü gerçek bir insan, kadınla erkeğin uyumlu bir karışımıdır. Kafa yapısı ve ruhsal yapısıyla salt erkek olan bir kişi, gerçek bir insan sayılamayacağı gibi kafa yapısı ve ruhsal yapısıyla salt erkek olan bir kişi de gerçek bir kadın sayılamaz. Ancak kadınlara özgü bilinen niteliklerle erkeklere özgü bilinen nitelikleri kendi benliklerinde uyumla kaynaştıranlar gerçek insandırlar. Cinsel açıdan değil ama ruhsal açıdan biraz hermafrodit olmak gerekir gerçek bir insan sayılabilmek için.
Feministler, "kadının toplumda yeri yok" diyorlar. Bense gerçek bir sosyalizmin bu duruma çare bulacağına inandığım için "bu bir kadın sorunu değil, bir sınıf sorunu" diyorum.
Onlar, "kadınlar, erkeklerin egemenliği altında yaşamaya mahkûm" diyorlar. Bense,"ancak yoksul sınıfın kadınları, işçi kadınlar, köylü kadınlar eğtim görmemiş kasabalı kadınlar erkeğin egemenliğine boyun eğmek zorunda" diyorum.