Damla T.
@LadyWolfReads
A woman who runs with the wolves.
Çevirmen/ İngilizce öğretmeni/ Filolog
Konya Selçuk Üniversitesi/ Ingiliz dili ve edebiyatı
19 Ekim 1992
79 okur puanıAralık 2020 tarihinde katıldı
Yaşamaya ve yemeye düşkün bir keşiş, sofraya otururken, Bakın, sevgili bayan! diye söze başlar. Bütün bu güzelim nimetleri Tanrı bizim için yarattı. Yiyelim diye varetti. Yememizi istemeseydi vareder miydi bunları? Öyle ama, keşiş efendi şunu unutuyor: Kadını da Tanrı yarattı. Öyleyse, onunla evlenmemek neden? Bir hatun tanırım, rafadan yumurtasına yağ koymadığını böbürlenerek anlatırdı: «Görüyorsunuz ya, yumurtayı Tanrı'nın yarattığı gibi yiyorum! der, sonra da elini tuzluga doğru uzatırdı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
yavaş ilerliyorum ben kaynakli ama Simone muaazam bir kadındır daima.1000Kitap
Doğrudur: Dünyada tutacağı yeri kendi kararlaştırır insan, kendi seçer; ama bir yer tutmadan da edemez. Ne yaparsa yapsın, bir yer kaplamak zorundadır evrende. Bunun gibi, bilge de bir insandır; ama öbür insanlar arasında bir insan. Soydaşlarından kopmuş bir insan de ğil! Bilgeliğine gelince, bir tasarıdır bu; kendine özgü bir tasarı...
Kendi içine kapanmak, düşünceye dalmak; herkesten ve her şeyden ayrı olmak değildir. Tersine; dışa doğru, başkalarına doğru bir çeşit yöneliştir bu: Bu öznel yönelişlerdir ki benden başka olanla aramdaki ayrım silinebilir. Bu yönelişledir ki benden başka olana ^benimdir^diyebilirim. Çünkü , beni benden başka olanla birleştiren bağı yalnız ben yaratabilirim.
«Bahçemizi ekelim,» diyordu Candide bu öğüdün de pek yardımı olmaz Sanıyorum bu öğüt de kurtarmaz bizi. Öyle ya, hangisidir benim bahçem? İnsanlar vardır, bütün yeryüzünü ekmeyi tasarlarlar. insanlar vardır, bir çiçek saksısını bile çok görürler kendilerine. Kimileri tasasızdır. «Benden sonra tufan!» derler, Kimileri ise, Charlemagne gibi, ölürken Normand' ların kayıklarını görerek gözyaşı dökerler. Falanca kadın pabuçları su çektiği için küplere “Biner. Ona desem ki. Varsın çeksin, ne önemi var? Çinin kuytu köşesinde açlıktan ölen milyonlarca insanı düşünün bir kez!" Öfkeyle karşılık verir bana: " Çin'dekilerden bana ne?"der. " Ben yırtık pabucumu düşünürüm ancak!" Ama bakarsınız filanca kadın da öncekinin tersine Çindeki kıtlığın üzgüsüyle ağlar. Desem ki ona "Size ne bundan? Siz aç değilsiniz ya?"Hınçla süzer beni: «Burada benim mutluluğumun sözü mü olur!" diye karşı çıkar bana. Bunlardan hangisinin doğru söylediğini nereden bilmeli? Hangisi daha iyi? Nasıl çıkarmalı? İsa'nın yoldaşları soruyorlar: « Kimdir bana yakın olan?»
Insan için ölçü hangisi acaba? Hangi amaçları gütmesi gerek? Hangisinin güdülebilir? Hangi umutlara sarılabilir?
Bu yönden düşünürseniz, insanoğlunun bütün hayalleri saçma görünür size. Çünkü, sınırlıdır hayaller, sınırlar içinde vardır. Gelgelelim, sürekli aşmak da elinizdedir bu sınırları. Yeter ki acınarak sorun: 《Niçin oraya kadar olsun? Neden daha uzağa gitmeyelim? Buncacığı neye yarar?》