buğün ağrıma gitmiş zihnimde birikmişlerin günü
Çok severken elimden almışlar dünü
Üstüne üstelik tavırları, suratları, huyları
Irmağımda sabrıma verecek bir damla su kalmadı
Cismime ettikleri hakaretler dolaylı
Sevilmeyen, yanlız arkadaş görülen saf alaylı
Yetmedi mi bu yüzsüzlük nerede içindeki saraylı
Adını ne ara gömdün toprağa
O adı taşıyanaymış hergün duyduğun sela
Eyvallah vazgeçtin anladım
Tamam umudunda adınla öldü
Maviyi çok severdin
ve son gördüğün mavi, gökyüzüydü.
Ama benim yaşamak için gökyüzüne ihtiyaçım var
Denize, umuda, aşka, neşeye, dosta
Gönlüm yanlız ve sapa, hiç bir umut uğramaz bana
Aşk diye bağırırım yankım gelir kulağıma
Neşe ve dost denizi bulmaya gittiler
Artık onlarda kayıp
kurarken mutlu olduğum hayallerim gibi
Keşke yitirmemişken ceplerime doldursaydım
Mutlu olduğum anları birkez daha yaşasaydım
Şair olmak yerine aşık bir adam olsaydım...