yorgunsun, yorgunum
Bitkinsin, bitkinim
Kapıda yanan ışık kadar bile ışık yok!
Ne gökyüzünde , ne de gözlerimde
İçimde ki herşeyi çalan kim?
Kim bu hırsızlığın onursuz sahibi
Kimlere teslim ettin beni
gelmedi mi? ışıksız köyün varisi
Camdan süzen şey nefret
Kin ve öfke bürüdü beynimi
Onurlu yaşamak büyük bir külfet
Kendimi kaybedersem affet beni
Gençliğimi çıktığım yolculuklarda bıraktım
Eve dönen ağır ve tembel ayaklarım
Bu akşam üstü kendimi sorguya yatırdım
Mutlu olan halimin hiç hatrı kalmamış
Araba, boş duvar gözlerime bakan masa
Tabi parayla da mutlu olunmaz ama
Ne olurdu hüsran yakın arkadaşım olmasa
Bekledin, bekledim umut zambaklarını
Görmedin, göremedim kendime yaptıklarımı
Hikayeye başlamak mutsuz bitmesinin sebebi
Bu kadar matemden sonra hikayeler mutlu bitmeli
Hey şair bu saatten sonra boş lafı bırak
Çorak ruhunu doyurmaz hiç bir ırmak
Gün gelir umduğunu bulamazsın da
Yıpratılmış ruhunu eskisi gibi kılamazsın da