Lale Özlü
@LaleO1
96 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İnsanlar kitaplarını saklıyor ,boş arsalara naylonlara sararak gömüyor, çaresiz kalanlar ise yakıyorlardı. Bir evde kitap varsa potansiyel suçluydu sahibi.
Reklam
İstanbul'un utanç günleri 6-7 Eylül 1955
Ölenler olmuştu, , yaralananlar olmuştu, dükkânları, kutsal mekânları yağmalanan, evleri talan edilenler... Hepsinden acısı kendini bilmezlerin sadece Rum ya da gayrimüslim olduğu için tecavüz ettiği Rum kadınları, ve Rum kızları... Hayatlarının sonuna kadar o anı unutmak için her şeyi yaparım diyenler...
( 
Kemal Yılmaz )
Kemal Yılmaz )
İstanbullu Elefteriaİnsan ve Duygular
Küçük sıradan insanlar vardır. Kendilerini hiç tanımayan büyük adamların ihtirasları için küçücük dünyalarında yaşamları alt üst olan, büyük zararlar gören, yardan ayrı kalan, vatan hasreti ile yanan...
Her birinin ayrı hikâyesi vardır biliriz.
Yazık ki tarih yazmaz onları!
Kemal Yılmaz tarafından yazılmış hiç istemeden vatan dedikleri topraklardan kovulmuş insanlardan sadece birinin hikâyesi. Oysa o kadar çok var ki. Girit' den gelen Emine'nin de bir hikayesi vardır. Balkanlardan gelen Ayşe'nin de. İşte ne olduysa bu insanlara oluyor.
İstanbullu Elefteri'a da İstanbul'da sakin bir yaşam süren Rumlara 6-7 Eylül 1955'de yapılanların hikâyesi. Kitap yazarın ilk eseri olmasına rağmen İtalyanca'ya da çevrilmiş. Dili çok yalın gereksiz dolambaçlı cümleler ile okurun kafasını karıştırmadan yazılmış, olayların içinde tutularak sanki karşımda biri anlatıyor duygusu ile okudum.
6-7 Eylül günlerinde yaşananlar tamamen sokaktaki insanın bakışı ile ele alınmış. Nedenlerine değinildiği küçük bölümlerde okuyucuyu sıkmadan o insanların penceresinden bakılmış. Derin devlet yapısı, ülkenin Kıbrıs diplomasisi gibi konulara gazete okuyan ve o haberi kendince yorumlayan ortalama bir insan çerçevesinde değinilmiş. Bu da o konuları okuyucuya bırakarak araştırmasını sağlıyor, nitekim kitabı okuduktan sonra 6-7 Eylül olayları ile ilgili belgesel izledim ve yazıları okudum. Yazar Kemal Yılmaz'ın anlattıkları ile birbir örtüştüğünü görmem zor olmadı. Bu da iyi bir araştırma yapıldığını gösteriyor. Bir yorumda günyüzüne çıkmamış roman derken bir diğerinde de iyi kitap en çok satan değildir denmiş. İstanbullu Elefteria'yı okuyunca hak vermemek mümkün değil. Böyle bir kitabı yazdığı için Kemal Yılmaz'ı kutluyorum ayrıca daha ilk kitabında yurt dışı başarısı elde ettiğinden dolayı tebrik ediyorum...
İyi kitap çok satan kitap değildir.
Okumaya başladım ve bırakamadım. Kitap öylesine akıcı bir dille yazılmış ki. Betimlemeleri okurken bile olayın içindesiniz. Kurgusu çok güzel, geçiş yaparak geçmiş ve gelecek arasındaki köprü gayet iyi kurulmuş.
Beyoğlu'nu bildiğimden kitabı okurken yazarın bahsettiği yerlerde geziyor gibi oldum... Gezi Parkının tarihçesine bile kısaca dokunulmuş. Yerler ve mekanlar tam doğru olarak verilmiş. Özünde insanlığı işleyen bir eser. 6-7 Eylül olayları anlatılırken duygu sömürüsü hissine kapılmıyorsunuz. Diyaloglar çok doğal sanki bir film izler gibi oldum. Kitabın bir bölümündeki Mete Bey ve Sabahat Hanım tipleri gözümün önünde Münir Özkul ve Adile Naşit'i canlandırdı.
Kitapta bütün duygulara dokunulmuş, Rum vatandaşlara saldıranların içindeki anlamsız nefret, Türk ve Rumların komşuluğu, sevgi, dostluk, vefa...
Roman yaşadığı dönemin sosyal yaşamını anlatıyor 3 gencin Avare filmi izlemesi, Çiçek Pasajı'na gitmeleri kısaca İstiklal Caddesi...
Kemal Yılmaz 'ın ilk kitabı imiş ve İtalya'da da basılmış. İlk kitabın yurt dışına çıkması ve kütüphaneye girebilmesi zaten değerli olduğunu gösteriyor...Okuyan bir arkadaşım 6-7 Eylül 1955 ile ilgili okuduğum en güzel roman, adı duyulmuş bir yazar yazsa idi binlerce satardı demişti gerçekten de çok haklı imiş...
Kemal Yılmaz 'ın ilk kitabı imiş ve İtalya'da da basılmış. İlk kitabın yurt dışına çıkması ve kütüphaneye girebilmesi zaten değerli olduğunu gösteriyor...Okuyan bir arkadaşım 6-7 Eylül 1955 ile ilgili okuduğum en güzel roman, adı duyulmuş bir yazar yazsa idi binlerce satardı demişti gerçekten de çok haklı imiş...Reklam