Lale Özlü
@LaleO1
96 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Tanınmış, medyatik biri yazsa idi defalarca basılırdı.
Bir kitabı okurken bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. Darbelerin ne kadar acı verici olaylar yarattığını anlatan 
Kemal Yılmaz , yine akıcı ve yalın anlatımı ile bir dönemi ustalıkla resmetmiş. 12 Eylül 1980 darbesinin yaşattığı kaos ve yanında dönemin sosyal yaşantısı. Banker skandallarından, halkı uyutan basın ve gazetelere kadar ne var ne yok yazmış. Halkın darbecileri nasıl desteklediğinden tutun, şakşakçı sanatçılara, bugün 12 Eylül'ü eleştiren omurgasız yalaka gazetecilere kadar dokunmuş. (%92 ile kabul edilen bir anayasa ortada dururken herkesin aslında ben 12 Eylül'e karşıydım demesi ne kadar komik).
Romanda yer alan Tırnovalı ailesinin çektiği dram aslında tüm Türkiye'nin bir simgesi. Acaba kaç on binlerce aile o acılar ile baş başa bırakıldı bilemeyiz.
Romanın bir başka yanı da yapılan işkenceleri detaylı bir şekilde anlatması. Hem işkenceci gözünden bakılmış hem de işkence yapılan. Beni en çok etkileyen bölüm ise işkence yapılan elleri ve gözleri bağlı gencin sadece koklayarak bulunduğu ortamı tarif edebilmesi ve kadınlara yapılan iğrençlikler oldu ve oğlunu bekleyen annenin acılarını iliklerime kadar hissettim. 
Fidanların Büyütülmediği Mevsim 'in bugünlere nasıl gelindiğine de vurgu yapan bir roman olarak farklı bir yerde konumlandırılması gerekmekte.
Yazar ve sanatçılar toplumda gördüğü yanlışları ortaya koymalı
Yalan haberler yazan bir gazeteci, yalanlarla yönetilen bir ülke ve bu yalanlara sorgusuz sualsiz inanan bir çoğunluk...
Böyle bir yerden bahsediyor Kemal Yılmaz 
Ben Bir Yalan Uydurdum adlı romanında.
Yazarlar ve sanatçıların uyarıcı bir görevi de vardır ve bunlardan bir tanesi de toplumu direkt ilgilendiren yanlışları ortaya koyabilmektir. İşte Ben Bir Yalan Uydurdum 'da da bu işlevi yerine getirmiş.
Son derece akıcı bir dille yalanlar ortaya konmuş. Ben Bir Yalan Uydurdum da... Politikacıların halkı nasıl da yalanlar söyleyerek kandırdığı ince ince işlenmiş. Her seçimde zaten yalanlar havada uçuşmaz mı? Ama sonrasında da kimse "yahu bize söz verdikleriniz vardı ne oldu?" diye de sormaz...
Adından anlaşılacağı gibi biraz mizahi bir yaklaşımı olan yergi romanı. Okuduğum bazı olaylar öyle tanıdık geldi ki şaşırmadım.
Kitabın dili Kemal Yılmaz 'ın diğer romanlarında olduğu gibi yine çok sade ve akıcı. Merak ettiriyor ve acaba Kumanya'ya ne olacak, yalan haberler yazmak zorunda kalarak geçimini sağlayan gazeteciye ne olacak, bebekleriniz zengin olacak diye kandırılan insanlara ne olacak... Ve müthiş bir final ile bitiyor roman...
Kemal Yılmaz 'ı böyle bir kitabı yazma cesareti gösterdiği için kutlamak gerek....
Baba, sevgili, vatan özlemi...
Çocukluk merakı, özlemi, hep sordururdu, babasını dinlemek isterdi annesinden. Elefteria da Magnolia'ya, babasını anlatırdı, her defasında daha da özleyerek. Bir de hep özlediği vatanını, çocukluğunu, genç kızlığını yaşadığı şehri... İSTANBUL'u.
Atina'da yaşayan İstanbullu Eleftera'nın kızı Magnolia...
